Wilno – dojazd z lotniska

 

Vilnius Airport, czyli Vilniaus oro uostas, a po polsku Port Lotniczy Wilno, to największe litewskie lotnisko. Położone zaledwie kilka kilometrów od wileńskiej starówki i doskonale skomunikowane z centrum miasta. 

Dojazd zapewniają miejskie autobusy kilku linii oraz kolej. Ta druga opcja jest najszybsza i najtańsza. Czas przejazdu ze zlokalizowanego obok lotniska przystanku kolejowego o nazwie „Oro uostas” („Lotnisko”) to tylko 7 minut. Niestety pociągi nie kursują zbyt często. Mniej więcej raz na godzinę lub rzadziej. Większość z nich jeździ w krótkiej relacji Wilno – Lotnisko i powrót do Wilna. Są także pociągi kursujące po dłuższej trasie Wilno – Jašiūnai lub Wilno – Valčiūnai. To ta sama linia, a Jašiūnai (po polsku Jaszuny) jest trochę dalej, niż Valčiūnai (po polsku Wołczuny).

Obowiązujący w trakcie pisania tego artykułu rozkład jazdy zakładał następujące godziny odjazdów z lotniska w dni robocze: 7:12 (kurs z Jašiūnai), 9:19 (kurs z Jašiūnai), 10:25, 11:25, 12:26, 13:05, 14:10, 15:52 (z Valčiūnai), 18:02 (z Jašiūnai) i 19:39 (z Valčiūnai). 

W soboty i święta ilość odjazdów zwiększa się o dwa: 8:15, 9:37, 10:25, 11:53 (z Valčiūnai), 12:26, 13:05, 14:10, 15:52 (z Valčiūnai), 16:30, 17:40, 18:27 i 19:39 (z Valčiūnai).

W przeciwnym kierunku, czyli z dworca Wilno do lotniska pociągi w dni robocze odjeżdżały o 7:55 (kurs do Jašiūnai), 10:00, 11:05, 12:11, 12:50, 13:55, 15:02 (do Valčiūnai), 16:35 (do Jašiūnai) i 18:50 (do Valčiūnai). Zatem o jeden kurs mniej niż z lotniska.

Natomiast w soboty i święta pociągi z głównej wileńskiej stacji w stronę lotniska odjeżdżały o 7:55, 9:20, 10:00, 11:05 (do Valčiūnai), 12:11, 12:50, 13:55, 15:02 (do Valčiūnai), 16:15, 17:25, 18:10 i 18:50 (do Valčiūnai). 

Aktualny rozkład jazdy można sprawdzić na stronie LTG Link – tu adres.

Koszt jednego biletu kolejowego z lub do lotniska to tylko 90 centów (około 3,80 zł). Tu warto dodać, że jest to przejazd trzecią klasą. Innych klas w pociągu nie ma. Nie należy kojarzyć tego faktu z jakimś bardzo mocnym pogorszeniem komfortu podróży. To po prostu oferta promocyjna, oferująca najlepszą cenę. 

Bilety można kupić bezpośrednio na podanej powyżej stronie internetowej LTG Link oraz w automacie biletowym na przystanku „Oro uostas” lub u obsługi pociągu. Na dworcu Wilno możemy skorzystać z kas biletowych.

Trasa z Wilna do Vilnius Airport (ta nazwa obok litewskiej Vilniaus oro uostas pojawia się w zapowiedziach głosowych i na tablicach informacyjnych) i na dalszym odcinku do Jašiūnai jest obsługiwana taborem spalinowym – autobusami szynowymi. W trakcie naszego pobytu w Wilnie były to wagony motorowe 620M produkcji polskiej firmy PESA. 

Linia ta od 2024 roku jest już zelektryfikowana (na pewno na odcinku z Wilna do lotniska), więc być może pojawi się tu także tabor elektryczny. 

Stacja Wilno. Przy jednym z zaśnieżonych peronów na odjazd oczekuje pociąg nr 951 w relacji Vilnius (12:11) - Vilniaus oro uostas / Vilnius Airport (12:18). Na trasie brak przystanków pośrednich. Obsługę zapewnia polski produkt, czyli PESA 620M. Dokładnie to egzemplarz o oznaczeniu 620Mc018. Widok z kładki dla pieszych. Wówczas zima była nie tylko śnieżna, ale także mroźna. Termometr wskazywał około -16 stopni. 16 stycznia 2026.

Ponownie 620Mc018. Następny dzień - sobota 17 stycznia 2026. Perony już odśnieżone i inne ustawienie wagonu motorowego - bezpośrednio przy wyjściu z przejścia podziemnego. Pojazd właśnie skończył bieg jako pociąg nr 950 w relacji Vilniaus oro uostas / Vilnius Airport (10:25) - Vilnius (10:32). Po zmianie kierunku jazdy będzie oczekiwał na odjazd jako pociąg nr 949 do lotniska, ale w wydłużonej relacji. Według rozkładu jazdy: Wilno (11:05) - Vilniaus oro uostas / Vilnius Airport (11:12) - Valčiūnai (11:23). Nadal zimno: -15 stopni.

Stacja kolejowa Vilniaus oro uostas znajduje się blisko zabudowy lotniska (około 60 metrów). Maj 2024. Źródło: Google Street View. 

Stacja kolejowa Vilniaus oro uostas. PESA 620M to jej podstawowa obsługa. Taki wagon motorowy firma Google udokumentowała tam kilka razy. Tu widok jeszcze przed elektryfikacją. Czerwiec 2022. Źródło: Google Street View.

Druga opcja dojazdu z wileńskiego lotniska transportem zbiorowym to skorzystanie z autobusów komunikacji miejskiej. Do wyboru mamy aż sześć linii, w tym cztery dzienne i dwie nocne. 

Transportem publicznym w Wilnie zarządza JUDU (marka miejskiej jednostki budżetowej - Susisiekimo paslaugos), organizując komunikację autobusową i trolejbusową. Taryfa biletowa jest bardzo prosta. Mamy do wyboru dwa rodzaje biletów czasowych. Za 1 euro (czyli ok. 4,20 zł) możemy podróżować 30 minut. Natomiast bilet za 1,25 euro (około 5,26 zł) pozwala na godzinną podróż. Zatem w porównaniu z polskimi realiami tamtejsza komunikacja miejska jest tania (np. w Krakowie bilet godzinny to koszt 6 zł, a od marca 2026 będzie jeszcze drożej: 8 zł). Z lotniska do dworca kolejowego lub w inny rejon starego miasta dojedziemy na bilet 30 minutowy.

Dla osób planujących częstsze podróże transportem publicznym dobrym wyborem będzie bilet dzienny za 7,50 euro (około 31,60 zł) lub trzydniowy za 13,50 euro (około 57 zł). 

Najprostszym sposobem na kupno wileńskich biletów jest zainstalowanie aplikacji w telefonie. Do wyboru są dwie. Pierwsza z nich nazywa m.Ticket i jest promowana przez JUDU. Niestety ta opcja nie jest dostępna dla polskich numerów telefonów, co osobiście przetestowałem.  

Druga aplikacja to Trafi Vilnius. Ta działa bez zarzutu i co ciekawe, można z niej korzystać także w innych litewskich miastach. Tu link do dodatkowych informacji o Trafi Vilnius wraz z możliwością pobrania.

Bazuje ona na danych pozyskanych od JUDU - w trakcie pierwszego korzystania jesteśmy o tym informowani.  

Minusem tej aplikacji jest konieczność zakupu biletów za minimum 5 euro. Bilety można zakupić jeszcze przed podróżą, np. w Polsce. Przed jazdą bilet należy aktywować – czas aktywacji to 15 sekund. Na jednym urządzeniu możemy mieć kilka biletów dla podróżujących z nami osób.

Inna opcja to kupno biletu w pojeździe. Tabor kursujący w ramach sieci JUDU ma zamontowane małe elektroniczne automaty biletowe – bez wydruku, zapis na karcie płatniczej. W tym przypadku nie ma jednak żadnej opcji wyboru. Kupujemy tylko bilet 60 minutowy za 1,25 euro. 

Czy w Wilnie są bilety papierowe? Nie. Od 1 września 2024 funkcjonuje tylko elektroniczny system pobierania opłat.

Szczegóły na temat aktualnej taryfy na stronie JUDU pod tym linkiem.

Naklejka informująca o taryfie i sposobie kupna biletów. Znajdziecie ją w każdym autobusie i trolejbusie kursującym w sieci JUDU. 

Screen aplikacji Trafi Vilnius. Przegląd biletów. Na zielono zaznaczone dwa aktywne bilety na 30 minut. Do końca ich ważności pozostały 24 minuty. Na dole informacja, że na koncie są jeszcze cztery nieaktywne bilety 30 minutowe.

Screen aplikacji Trafi Vilnius. Przegląd biletów. Na zielono już aktywny bilet na 30 minut, a na żółto bilet aktywujący się. Za 10 sekund będzie ważny. 

Aplikacja Trafi Vilnius to także dostęp do rozkładów jazdy oraz map pokazujących przebieg poszczególnych linii lub lokalizację pojazdów, z uwzględnieniem miejsca naszego pobytu. W rejonie dworca (Stotis) aplikacja pomoże znaleźć nam właściwy przystanek dla konkretnej linii, bo jest tam ich dość sporo i są różnie rozmieszczone (dla ułatwienia nazwano je literami: A, B ...). 

Wspólny przystanek autobusowy (końcowo-początkowy i przelotowy) znajduje się tuż przy nowej hali odlotów. Najbliższe godziny odjazdów podaje elektroniczna tablica informacyjna.  

Najczęściej kursuje linia expressowa 3G. Odjazdy co około 8 minut w dni robocze (w szczycie nawet co 5 minut). Taka wysoka częstotliwość kursów obowiązuje również w określone pory rozkładów weekendowych (soboty, niedziele, święta). Wówczas dopatrzyłem się także kursów co 7 minut. 

Linia 3G jedzie z portu lotniczego do Perkūnkiemis. Omija ona dworzec kolejowy i stare centrum Wilna, zbliżając się do niego jedynie w rejonie Žaliasis tiltas (Zielony Most). Trasę obsługuje tabor przegubowy z miejskiej spółki VVT (Vilniaus viešasis transportas).

Przy terminalu na rozpoczęcie kursu w relacji Oro Uostas - Perkūnkiemis oczekuje autobus linii 3G. To MAN Lion's City G CNG o numerze 4582. Rocznik 2020. Autobus należy do VVT. 16 stycznia 2026.

Aplikacja Trafi Vilnius. Mapa trasy linii 3G.

Jedyna linia przelotowa przejeżdżająca przez lotnisko to trasa nr 1 z Rodūnios sodai. Kursuje ona raz lub dwa na godzinę, a kończy przy głównym dworcu kolejowym – pętla Stotis. Za lotniskiem autobus wjeżdża kieszeniowo pod sklep Ikea i dopiero później zmierza do centrum. Przejeżdża wiaduktem obok lokomotywowni i przez ulice Švitrigailos, Kauno i Šopeno dociera do dworca. 

Linię nr 1 obsługuje tabor typu midi z firmy Transrevis.

Pętla Stotis. Stanowisko „G”. Isuzu Citibus rozpoczyna kurs linii 1 do Rodūnios sodai przez lotnisko. Autobus należy do innego przewoźnika kursującego po sieci JUDU - firma Transrevis. Pojazd z numerem V7019, rocznik 2017. Bardzo mroźny poranek (około -15 stopni), 18.01.2026.

 

Aplikacja Trafi Vilnius. Mapa trasy linii 1 wraz z fragmentem rozkładu jazdy.

Bezpośrednia linia zwykła z lotniska na dworzec kolejowy (Stotis) to trasa nr 2. Przeważnie kursuje tylko raz na godzinę (w dni robocze w określonych porach dwa razy na godzinę). Jak linia nr 1 kieszeniowo wjeżdża w rejon sklepu Ikea, a następnie przemieszcza się inną trasą – jedzie w prawo i od tej strony dociera do pętli Statis (przez ulice Liepkalnio i Geležinkelio).

Linię nr 2 obsługuje tabor typu maxi przewoźnika VVT.

Pętla Stotis. Na stanowisko „G” właśnie podstawia się autobus linii nr 2 do portu lotniczego. Na wyświetlaczu obok nazwy końcówki Oro Uostas widoczny symbol samolotu. To MAN Lion's City CNG z firmy VVT. Nr 944, rocznik 2013. Kurs na godzinę 8:17. 18.01.2026.

Fragment wnętrza powyższego MAN-a nr 944 w trakcie porannej obsługi linii 2 w stronę lotniska. Niedziela, wczesna pora i spory mróz - autobusem jechało tylko kilka osób, a na pewnym odcinku tylko my byliśmy pasażerami. Pokonanie całej trasy zajmuje 16 minut (rzeczywisty czas przejazdu zależy od pory i rodzaju dnia). 18.01.2026.

 

 

Aplikacja Trafi Vilnius. Mapa trasy linii 2 wraz z rozkładem jazdy porannego kursu, który obsługiwał udokumentowany na zdjęciach MAN nr 944. Czas przejazdu z lotniska na dworzec jest dłuższy - dodatkowy wjazd kieszeniowy. 

Oro Uostas. Oklejony reklamą MAN nr 944 właśnie skończył kurs linii nr 2. Za pięć minut rozpocznie podróż powrotną. 18.01.2026.

Swoją pętlę na lotnisku ma także linia 88. Druga końcówka to Europos aikštė, czyli Plac Europy. Częstotliwość kursów jest różna, raz lub dwa razy na godzinę. 

Z Oro Uostas jedzie jak linia nr 2, ale bez wjazdu pod sklep Ikea, nie wjeżdża też pod dworzec kolejowy, tylko przemieszcza się prosto, przez Aušros Vartų i Bazilijonų, mijając Aušros vartai, czyli słynną Ostrą Bramę. Potem jedzie wzdłuż starego miasta i przez Žaliasis tiltas przekracza rzekę Wilię. 

Linię 88 obsługuje tabor midi z firmy Transrevis.

Ulica Bazilijonų. W korku spowodowanym sprzeczką kierowców osobówek utknął autobus linii 88 w stronę pętli Europos aikštė. Na przednim wyświetlaczu nie widać relacji, tylko napis „Vilnius 💚 Ukraina”. Za chwilę zmieni się on na relację kursu i tak naprzemiennie. Takie rozwiązanie zastosowane jest w każdym autobusie i trolejbusie kursującym w ramach sieci połączeń JUDU. Autobus to Isuzu Citibus z firmy Transrevis. Pojazd nr 7009 z 2017 roku. Przed chwilą przejechał on obok słynnej Ostrej Bramy. Na autobusie reklama połączenia na lotnisko. 16.01.2026.

 

Aplikacja Trafi Vilnius. Mapa trasy linii 88 wraz z fragmentem rozkładu jazdy.

Wileńskie lotnisko jest także obsługiwane komunikacją nocną. Tu do wyboru mamy dwie trasy. N8 z częstotliwością co 30 minut przez dworzec kolejowy do Centrum lub w wersji wydłużonej do Placu Europy. Linia kursuje tylko w piątki i soboty.

Druga nocna trasa to 88N. Odpowiednik linii dziennej 88 do Placu Europy, ale z wjazdem kieszeniowym pod dworzec kolejowy (Stotis). Ta linia nie kursuje w piątki i soboty, a odjeżdża raz lub dwa razy na godzinę.

 

Aplikacja Trafi Vilnius. Mapy tras linii nocnych N8 i 88N wraz z fragmentem rozkładu jazdy linii 88N.

Z linii nocnych nie korzystałem, więc niestety szczegółów (np. obsługi taborowej) opisać nie mogę. Podane przeze mnie informacje mogą ulec zmianie, dlatego warto skorzystać z bezpośredniego źródła, gdzie znajdziecie szczegółowe rozkłady wraz z schematami tras. Tu link.

Inne materiały na temat wileńskiej komunikacji miejskiej zamieszczę w Blogu Transportowym już wkrótce.

Nowe malowanie tramwajów EU8N

 

W temacie tramwajów ponownie zapraszam do Krakowa. W Blogu Transportowym co jakiś czas zamieszczam informacje dotyczące wyjątkowego modelu wagonu. To EU8N, który kursuje tylko po stolicy Małopolski. To ciekawe połączenie wiedeńskiego wagonu E6 i niskopodłogowego członu wyprodukowanego w Sanoku. Takich pojazdów powstało 40 egzemplarzy i nadal wszystkie są eksploatowane. Pisałem o nich np. tutaj. 

Za wyjątkiem wagonów posiadających reklamy, wszystkie EU8N były tak samo pomalowane. Niebieskie, z białymi drzwiami i z charakterystycznym białym pasem wzdłuż całego pojazdu. Identyczny wygląd od 2010 roku. 

Tak było do grudnia 2025. Wówczas nastąpiła zmiana. Po zakończonym remoncie jeden z wagonów EU8N otrzymał nowe malowanie. To pojazd o oznaczeniu HL402. 

Jak wygląda w tym nowym wcieleniu? Dyplomatycznie stwierdzając: inaczej. 

Bez wątpienia jest teraz ciemniejszy (inny odcień niebieskiego). Brak białych elementów, dodano także kolor czarny. Opinie krążące po Internecie są różne. Moim zdaniem taka zmiana jest niekorzystna. Wagon wygląda starzej. 

Przez przypadek na tak odmieniony wagon natrafiłem na przystanku „DH Wanda” przy al. Andersa. Udało mi się go wówczas bardzo pospiesznie udokumentować. 

Wagon EU8N nr HL402 w nowym wzorze malowania. Przystanek „DH Wanda” przy al. Andersa. Obsługa linii 21 do pętli Osiedle Piastów. 24.01.2026.

Dla porównania. Tak malowane są od 2010 roku wszystkie wagony EU8N. Tu pojazd nr HL440 na tymczasowej linii 71. Ul. św. Wawrzyńca. Przystanek końcowo-początkowy „Dajwór”. 21.05.2025.

Być może HL402 to tylko jedyny wagon EU8N, który otrzyma takie malowanie. Warto przypomnieć, że przed laty po Krakowie kursował Konstal 105Na, który testowo przybrał nowe krakowskie barwy. Tu link do wpisu o nim. Innych „stopiątek” tak nie malowano.

Muzeum Kolejnictwa w Wilnie (1) – strażacki Ził

 

Stolica Litwy może pochwalić się wieloma muzeami. Wśród nich są także placówki poświęcone środkom transportu. Bogatą kolekcję samochodów osobowych zobaczycie w Automuziejus Vilnius, natomiast tabor kolejowy zgromadziło Muzeum Kolejnictwa (Geležinkelių muziejus). Muzea te znajdują się dość blisko siebie. Samochody są przechowywane w budynku, natomiast pojazdy kolejowe „pod chmurką”. Kolekcji historycznych osobówek niestety nie udało mi się zobaczyć, natomiast pociągi oglądałem i dokumentowałem. Ze względu na kilkunastostopniowy mróz i spore ilości śniegu, nie udało mi się sfotografować całości zbiorów. Jednak większość z nich została utrwalona na zdjęciach i stopniowo pojawi się w Blogu Transportowym. 

Zaczynam od historii muzeum. Plany jego utworzenia pojawiły się już w okresie międzywojennym, ale faktyczna realizacja tego zamierzenia nastąpiła dopiero pod okupacją radziecką, w 1966 roku - Muzeum Chwały Kolejarzy. Wówczas nie był gromadzony tabor, lecz różne znacznie mniejsze elementy, np. zdjęcia, dokumenty. Ekspozycja była mocno upolityczniona. W 1979 roku zmieniono nazwę na Muzeum Ludowe Litewskich Kolejarzy, a w 1985 nadano mu imię Georgijusa Žemaitisa (założyciel i wieloletni kierownik muzeum). Po różnych relokacjach, od roku 2011 Muzeum Kolejnictwa funkcjonuje w budynku głównego wileńskiego dworca pasażerskiego, na drugim piętrze. Wstęp na wystawę jest płatny (bilet 6 euro). Natomiast zewnętrzna ekspozycja taboru jest bezpłatna i funkcjonuje jako Park Kolejowy, czynny codziennie od godziny 8 do 22. Znajduje się ona za peronami stacyjnymi, obok biurowca kolei litewskich. Dojście z kładki dla pieszych.

Eksponaty (wagony, lokomotywy, zespoły trakcyjne i inne) ustawione są w różny sposób, część z nich jest przysłonięta przez inny tabor lub np. elementy wygrodzenia. Poszczególne pojazdy są opisane, choć niestety często bardzo ogólnie, bez podawania szczegółów dotyczących prezentowanego obiektu. Na terenie Parku Kolejowego zdjęcia można robić bez przeszkód. Natomiast problematyczna jest sąsiednia stacja Wilno. Tam obowiązuje zakaz fotografowania. Jak podano na oficjalnej stronie Grupy LTG: „Dworce kolejowe i ich tereny są uznawane za strefy ochronne, dlatego dziennikarze, operatorzy kamer i fotografowie muszą mieć zezwolenie na filmowanie i/lub fotografowanie na dworcach kolejowych, w innych obiektach oraz w strefach ochronnych znajdujących się na ich terenach”. Ja również ubiegałem się o takie zezwolenie i je otrzymałem. Więcej szczegółów podam w oddzielnym materiale dotyczącym stacji Wilno.

Wracając do Muzeum Kolejnictwa (Geležinkelių muziejus). Jego dość charakterystycznym i odbiegającym od tematyki tej placówki eksponatem jest bez wątpienia wóz strażacki. To ZiŁ 130 z 1991 roku. Słynna zabudowa AC-40, tu po jakiejś modernizacji. Brak oznaczeń taborowych, pozostawiono jedynie tablicę rejestracyjną ZVR 572. Na drzwiach widoczne logo LG, czyli kolei litewskich Lietuvos Geležinkeliai. Najprawdopodobniej pojazd ten służył w kolejowej straży pożarnej. Jego malowanie jest charakterystyczne dla taboru strażackiego z okresu ZSRR oraz początków niepodległości Litwy. 

Z ustawionego obok ZiŁ-a opisu wynika, że do muzeum trafił w 2018 roku. Jest tam również informacja, że to model 431412. Symbol ten jest oznaczeniem podwozia przeznaczonego pod zabudowy specjalistyczne (w tym strażackie i dźwigowe), produkowanego w latach 1986  - 1994.

Pożarniczy ZiŁ 130 będący eksponatem Muzeum Kolejnictwa w Wilnie. Tego dnia pogoda nie sprzyjała dokumentowaniu taboru ustawionego przy głównym dworcu kolejowym. To był bardzo mroźny poranek z temperaturą wynoszącą około -15 stopni. Niestety eksponaty były przykryte sporą warstwą śniegu, którego opady kilka dni wcześniej sparaliżowały stolicę Litwy. 17.01.2026.

Prezentowany strażacki ZiŁ 130 był ustawiony obok wyjątkowej lokomotywy. To słynny dwuczłonowy „Gagarin”. Dokładnie maszyna o oznaczeniu 2M62-0003. Przedstawię ją w drugiej części tego zimowego reportażu. 

Nowe filmy – grudzień 2025

 

Tradycyjnie raz w miesiącu zapraszam na kanał filmowy Bloga Transportowego w serwisie YouTube (Lukaszwo – Transport Movies). W grudniu 2025 opublikowałem siedem nagrań. Jedno duże 4K, a pozostałe to krótkie nagrania typu „shorts”. Tematyka tramwajowa i autobusowa. Materiały z Polski i zagranicy. 

Zaczynam od filmu 4K. To materiał tramwajowy, który powstał w Szwecji, w Goteborgu. Zobaczycie na nim różne rodzaje wagonów kursujących po mieście. Od najstarszych, do najnowszych.

Fragment filmu. Wagon typu M31 nr 303 na linii 4. 

Fragment filmu. Wagon typu M32 nr 444 na linii 10.

Fragment filmu. Wagony typu M29 nr 833+808 na linii 3.

Poniżej lista pojazdów, które zobaczycie na filmie:

0:12 - M31 nr 369 na linii 7

0:23 - M31 nr 303 na linii 4

0:33 - Autobus Volvo 7900A Hybrid na linii 18

0:46 - M29 nr 850+855 na linii 10

1:03 - M32 nr 402 na linii 3

1:12 - M32 nr 444 na linii 10

1:28 - M29 nr 842

1:53 - M29 nr 841+819 na linii 10

2:12 - M31 nr 331 na linii 1

2:41 - M31 nr 344 na linii 9

2:49 - Autobus MAN Lion`s City L LE CNG na linii X2

2:58 - M29 nr 833+808 na linii 3

3:19 - M31 nr 320 na linii 6

3:29 - M33A nr 529 na linii 1

3:56 - M33B nr 496 na linii 1.

Nagrywałem 2 maja 2024.

Teraz pora na krótkie nagrania typu „shorts”. Na początek Kraków. Prywatny autobus Mercedes-Benz O404 (rej. KMY 4RA4) skręca z ul. Pawiej w ul. Rafała Kalinowskiego. 1 listopada 2025.

Nadal Kraków. Tramwaj Duewag GT8N nr RF319. Wagon właśnie zmienił kierunek jazdy i podjeżdża do tymczasowego przystanku początkowego „Wańkowicza” przy ul. Kocmyrzowskiej. Obsługa linii nr 1. Ze względu na przebudowę linii tramwajowej do Wzgórz Krzesławickich, dalsza jazda nie była możliwa, a odcinek ten był obsługiwany wyłącznie przez wagony dwukierunkowe. 8 sierpnia 2023.

Zmieniamy miasto na Kędzierzyn-Koźle. Należący do miejscowego MZK autobus SOR BN8,5 nr 10 wyjeżdża z pobliskiej zajezdni, aby rozpocząć kurs linii 8 w relacji Kędzierzyn Dworzec Kolejowy - Nałkowskiej. 14 grudnia 2025.

Linia nr 8 w niedziele i święta (wtedy powstało nagranie) wykonuje tylko dwie pary kursów. Tu warto przypomnieć, że przed laty „ósemka” była linią szczytową, która łączyła pętle Pogorzelec i Elektrownia Blachownia. Kursował na niej także tabor przegubowy.

Ponownie Kraków. Ulica Klasztorna. Solaris Urbino 12 nr PU988 w trakcie obsługi linii 123. Kierunek: Mały Płaszów P+R. Rok produkcji 2016. Nagranie z dnia 12 sierpnia 2023. 

Wracamy na Opolszczyznę. Autobus Solaris Urbino 12 nr 170 z MZK Kędzierzyn-Koźle. Obsługa linii nr 13. Rejon dworca kolejowego w Kędzierzynie. 14 grudnia 2025.

Ostatnie grudniowe nagranie powstało w Skandynawii. Bergen, Norwegia. Tramwaj Stadler Variobahn nr 201 jako linia nr 1 (bybanen) oraz autobus Scania Citywide LE Suburban nr 7155 na linii 50E. Kaigaten, 25 sierpnia 2025.

Tramwaje z Bergen już niedługo będą szczegółowo opisane w Blogu Transportowym.

Lokomotywa EP08-001 w Krakowie Płaszowie

 

Po polskiej sieci kolejowej kursuje kilka lokomotyw w tak zwanym malowaniu retro. W Blogu Transportowym niedawno pokazywałem jedną z nich: EP07-201 (tu link do tego wpisu). Teraz pora na kolejną „perełkę”.

To elektrowóz EP08-001, który obecnie posiada malowanie odzwierciedlające jego wygląd jako fabrycznie nowej lokomotywy, czyli stan na rok 1973. Jest to maszyna wyjątkowa nie tylko ze względu na barwy, ale także dlatego, że to przedstawiciel serii elektrowozów liczącej tylko 15 egzemplarzy, w dodatku będący „numerem jeden”. Według źródeł internetowych PKP Intercity nadal eksploatuje dziewięć takich pojazdów. Ze względu na charakterystyczny pomarańczowy kolor, lokomotywy serii EP08 otrzymały ksywkę „Świnia”.

Opisywana EP08-001 historyczne, pomarańczowo-zielone barwy otrzymała niedawno, w lipcu 2025. To piękny efekt współpracy miłośników kolei z PKP Intercity.

Lokomotywę EP08-001 w tej ciekawej wersji kolorystycznej udało mi się sfotografować na stacji Kraków Płaszów w dniu 19 grudnia 2025. Prowadziła ona skład wagonowy zastępujący spalinowe zespoły trakcyjne serii SD85 z SKPL, które na co dzień obsługują pociąg IC „Bieszczady” z Krakowa Głównego do Zagórza. Przyczyna tej podmiany to prace torowe na odcinku Krosno – Targowiska.

EP08-001 prowadziła więc pociąg IC 30112 „Bieszczady” w relacji Kraków Główny (9:30) - Krosno (12:40). Elektrowóz dojeżdżał jednak tylko do Jasła, bo dalszy odcinek do Krosna nie jest zelektryfikowany. Pomiędzy Jasłem i Krosnem wagony prowadziła lokomotywa spalinowa z SKPL. Na odcinku Krosno – Targowiska funkcjonowała autobusowa komunikacja zastępcza, a dalej, do Zagórza podróż można było kontynuować spalinowym pociągiem z SKPL.

Lokomotywa EP08-001 w charakterystycznym, historycznym malowaniu w trakcie postoju na stacji Kraków Płaszów. Obsługa pociągu IC 30112 „Bieszczady” w relacji Kraków Główny (9:30) - Krosno (12:40). 19.12.2025.

Nagrałem wówczas również krótki film. Tak EP08-001 prezentowała się w trakcie odjazdu z Krakowa Płaszowa.

Obsługa pociągu IC 30112 „Bieszczady” przez EP08-001 nie była przypadkowa. To zasługa pasjonata kolei, jednocześnie maszynisty, który prowadzi na Facebooku profil „Maszynista Łuki-007” (tu link). Z umieszczonych tam informacji wynika, że prowadziły go także inne lokomotywy w barwach retro, np. zielone EU07-052 i EP07-201. Super pomysł. Dziękuję.