Zastępowanie systemów trolejbusowych autobusami elektrycznymi to niestety ostatnio coraz powszechniejsze zjawisko. Idealnym przykładem jest Moskwa, która w roku 2020 zamknęła swoją sieć (do roku 2015 będącą największą na świecie, wówczas rozpoczęły się pierwsze likwidacje).
Inne przykłady to Biszkek w Kirgistanie (likwidacja w 2024 roku), Boston w USA (rok 2023), Wellington w Nowej Zelandii (rok 2017). W słowackich Koszycach trolejbusy przestały obsługiwać tamtejszą komunikację miejską w 2015 roku.
Na szczęście w niektórych miastach podejmowane są działania odwrotne. Modernizuje się sieć i tabor (np. Tallin, który czasowo zawiesił komunikację trolejbusową, aby przywrócić ją w 2026 roku) lub buduje całkowicie nową infrastrukturę po latach jej nieistnienia. Takie działania mają obecnie miejsce w Weronie.
Miasto Romea i Julii miało już komunikację trolejbusową w latach 1937 – 1975. Funkcjonowała także podmiejska komunikacja trolejbusowa, która wytrwała dłużej, do 1981 roku.
Powrót tego środka transportu rozważano przez lata. W roku 2018 oficjalnie zatwierdzono budowę nowej sieci trolejbusowej, składającej się z czterech linii. Pierwsze prace rozpoczęto w roku 2019. Jak to przy takich inwestycjach bywa, pojawiały się różne problemy, które generowały kolejne. Czasowo wstrzymywano prace i przesuwano termin uruchomienia. Finalnie trolejbusy miały już kursować po Weronie w trakcie XXV Zimowych Igrzysk Olimpijskich Mediolan Cortina, które odbyły się w dniach 4 – 22 lutego 2026.
Terminu tego nie dotrzymano. Kiedy zwiedzałem Weronę, w marcu 2026, właśnie kończono prace przy głównym przystanku nowej sieci trolejbusowej, który ma łączyć wszystkie cztery linie. To „Stazione Porta Nuova”, obok dworca kolejowego o tej samej nazwie. Jest to również główny punkt przesiadkowy dla autobusowej komunikacji miejskiej i podmiejskiej. Malowano oznakowanie poziome na nowym asfalcie i wieszano sieć trakcyjną. Przyznam, że liczyłem wówczas na jakieś jazdy testowe trolejbusów, ale najprawdopodobniej wtedy jeszcze przewody nie były pod napięciem.
Nowy asfalt, a na nim świeże oznakowanie poziome. Przewody trakcyjne niedawno rozwieszone. Główny element nowej sieci już jest gotowy na przyjęcie trolejbusów. To rejon przystanków „Stazione Porta Nuova”. Miejsce mające również wymiar historyczny, bo to właśnie tu trasę rozpoczynała pierwsza linia trolejbusowa uruchomiona w 1937 roku. W tle autobus miejskiego przewoźnika ATV (Azienda Trasporti Verona), który również zajmie się eksploatacją trolejbusów. To Scania Citywide LF CNG o numerze 1293. Obsługa linii 73. 20.03.2026.
Piazzale XXV Aprile, obok pętli (dworca) Stazione Porta Nuova. Pod nową siecią trolejbusową odpoczywają dwa chińskie autobusy elektryczne. To przedstawiciele marki BYD, a dokładniej modelu eBus K9UD. Pojazdy o numerach taborowych 1337 i 1331. W tle dość nietypowy kościół Parrocchia Santuario Cuore Immacolato di Maria - Tempio Votivo. W roku 2026 tabor ATV powiększył się także o BYD-y typu eBus B12.b. 20.03.2026.
Strona internetowa „FILOVIA e Verona” (dedykowana tej wielkiej inwestycji) podaje, że (tłumaczenie Google):
„Przez Weronę przebiegać będą cztery linie trolejbusowe, które ułatwią poruszanie się po mieście zarówno osobom mieszkającym, studiującym i pracującym w Weronie, jak i licznym turystom, którzy co roku odwiedzają nasze miasto”.
„Linia Czerwona połączy San Michele ze stacją Porta Nuova w 28 minut, przechodząc również przez Piazza Bra”.
„Linia Niebieska połączy stadion Bentegodi z Borgo Santa Croce w 28 minut.”
„Linia Zielona biegnie od parkingu przesiadkowego Ca' di Cozzi do Borgo Roma i połączy główne szpitale Werony w 30 minut, przebiegając również przez teren targów Fiera”.
„Linia Żółta z Borgo Trento do parkingu przesiadkowego Verona Sud, przebiegająca przez park Santa Teresa, cały przejazd potrwa 29 minut”.
„Dzięki systemowi wydzielonych pasów ruchu nie utkniesz w korkach: trolejbus pozwoli na szybką i punktualną podróż”.
„Budowa trolejbusu będzie również okazją do szerszej modernizacji miasta, np. ujednolicenia przejścia podziemnego na Via di Città di Nimes, co pozwoli na znacznie płynniejszy ruch i większe bezpieczeństwo samochodów i pieszych”.
Schemat budowanej sieci trolejbusowej w Weronie. Źródło: www.filoviaverona.it.
Jakie trolejbusy obsłużą tę nową sieć? Będą to przegubowe pojazdy szwajcarskiej marki Hess, a dokładniej model lighTram 19 DC. Długość takiego trolejbusu to 18,7 m. Łącznie 39 sztuk.
Co ciekawe, pierwsze sześć egzemplarzy zostało już wyprodukowanych w 2020 roku (wówczas pod nazwą handlową SwissTrolley 5). Problemy z realizacją inwestycji (w tym finansowe) sprawiły, że nowy tabor na kilka lat utknął w Szwajcarii. Nie oznaczało to jednak zerwania umowy. Trolejbusy przechowano, a kolejne są produkowane.
Oficjalna strona internetowa „FILOVIA e Verona” w Weronie nie podaje żadnych szczegółów dotyczących taboru. Jest tylko niepodpisane zdjęcie Hessa SwissTrolley 5.
Jeden z partii pierwszych sześciu egzemplarzy trolejbusów dla Werony, czyli Hess lighTram 19 DC, choć w tym przypadku jeszcze pod starą nazwą SwissTrolley 5. Cytat, źródło: www.filoviaverona.it.
Inne ujęcie jednego z pierwszych trolejbusów dla Werony. Tym razem źródłem fotograficznego cytatu jest strona www.larena.it, która podaje między innymi, że: „Werona otrzymała 14 milionów euro z Narodowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności na projekt trolejbusowy. Finansowanie zostało oficjalnie potwierdzone przez Ministerstwo Infrastruktury i Transportu dekretem podpisanym 6 maja, w ramach działań poświęconych rozwojowi szybkiego transportu zbiorowego”.
Kolejne materiały dotyczące Werony pojawią się w Blogu Transportowym już wkrótce.
