Nowe filmy – sierpień 2023

 

W sierpniu 2023 na kanale Lukaszwo – Transport Movies publikowałem zarówno tradycyjne „duże” filmy, jak i krótkie typu „shorts”. Były to materiały dotyczące ciężarówek, pociągów i tramwajów.

Na początek zapraszam do Egiptu, na spotkanie z kilkoma tamtejszymi ciężarówkami. 

W trakcie wycieczki do Luksoru, nasz autobus zatrzymał się na parkingu przy toalecie, restauracji i kilku sklepach. Było to gdzieś obok przebiegającej przez pustynię drogi nr 60, która łączy miejscowości Kina (Qena) i Safadża (Safaga). Postój ten wykorzystałem do nagrania trzech ciężarówek. Dwie Scanie 113 i Mercedes-Benz Actros.

Fragment filmu. Scania 113 z przyczepą nabiera prędkości po przejechaniu przez progi zwalniające w rejonie miejscowego punktu obsługi podróżnych. 

Fragment filmu. Mercedes-Benz Actros z dużym numerem taborowym „5” na szybie wiezie spory, wystający ponad burty ładunek.

Moja miejscówka była bardzo dobra, bo ciężarówki dawały tam pokaz swojej mocy, powoli rozpędzając się po wcześniejszym spowolnieniu na progach zwalniających. Być może dawniej znajdował się tam punkt kontrolny (jest ich dość sporo w Egipcie) i dlatego wymuszano powolną jazdę.

Warto zwrócić uwagę na to, że egipskie rejestracje są zamontowane na wcześniejszych, europejskich blachach.

Nagrywanie tam było dla mnie dość mocnym, egzotycznym przeżyciem. Trochę oddaliłem się od naszego autobusu, ale wciąż pozostawałem w zasięgu wzroku naszego uzbrojonego w karabin maszynowy ochroniarza. Przyznam, że tylko dlatego, że nasz „opiekun” bacznie mnie kontrolował, zdecydowałem się na odejście od grupy i ustawienie się przy szosie. Kierowcy ciężarówek pozdrawiali mnie klaksonami i generalnie było wszystko w porządku. Ograniczył mnie tylko czas, bo nie mieliśmy zbyt długiego postoju. Oprócz filmu robiłem także zdjęcia i już niedługo zamieszczę większy materiał z tamtego miejsca i całej podróży do Luksoru. To było w sobotę, 3 czerwca 2023.

Kolejny opublikowany w sierpniu 2023 materiał to shorts. Austria, Wiedeń. Dokładnie główny dworzec kolejowy, czyli stacja Wien Hauptbahnhof. Statycznie pokazany elektrowóz węgierskich kolei MÁV (Bombardier TRAXX nr 480 001, rocznik 2010), który przed chwilą przyprowadził opóźniony pociąg EN 346 „Dacia” z Bukaresztu przez Budapeszt. Planowa trasa przejazdu: București Nord (14:07) - Ploiești Vest (14:44) - Brașov (16:30/33) - Sighișoara (19:33/34) - Coșlariu (20:35/50) - Teiuș (20:57/21:02) - Cluj Napoca (22:46/23:03) - Oradea (1:51/53) - Episcopia Bihor (2:01) - Biharkeresztes (1:17/50) -  Püspökladány (2:42/58) - Szolnok (3:53) - Budapest-Keleti (5:20/40) - Budapest-Kelenföld (5:55) - Győr (7:00/02) - Hegyeshalom (7:29/32) - Wien Hbf (8:21). Nagrałem go o godzinie 10:30, więc opóźnienie miał dość spore. Na początku składu wagony rumuńskich kolei CFR. 

Na sąsiednim torze, w tle widoczny elektrowóz austriackich kolei ÖBB. To maszyna 1144 259 z roku 1993. Produkt firmy SGP, pierwotnie pod oznaczeniem 1044 259. Lokomotywa ta przyprowadziła opóźniony pociąg Nightjet nr NJ 40294 z Włoch. Jego relacja to: Ancona (21:15) – Pesaro (21:52/55) – Rimini (22:24/27) – Bologna Centrale (23:35/45) – Villach Hbf (3:57/4:18) – Klagenfurt Hbf (4:38/40) – Wien Hbf (8:52).

Nagrywałem 20 czerwca 2023.

Link do filmu shorts - Bombardier TRAXX nr 480 001 kolei MÁV.

 

Kolejny shorts również powstał na głównym wiedeńskim dworcu kolejowym. Przedstawia on lokomotywę spalinową 2070 082 (producent Vossloh), która zabiera ze stacji przyprowadzony przez elektrowóz 1044 259 skład dziewięciu wagonów pociągu NJ 40294 z Ancony. 

Link do filmu shorts - Vossloh nr 2070 082 zabiera wagony pociągu NJ 40294 z włoskiej Ancony. 

Ostatni z sierpniowych materiałów to film prezentujący tramwaje w niemieckim Cottbus. W centrum miasta udokumentowałem dwa wagony Tatra KTNF6 na linii nr 2. Dokładnie pojazdy o numerach 129 i 145. Pierwotnie były to Tatry KT4D, czyli dwuczłonowe wagony produkowane na rynek NRD. W latach 90-tych poddano je modernizacji, dodając nowy środkowy, niskopodłogowy człon. Tak stały się wersją o oznaczeniu KTNF6.

Fragment filmu. Tatra KTNF6 nr 145 na Sandower Straße, obok kościoła ewangelickiego.

Fragment filmu. Tatra KTNF6 nr 129 mija rynek.

Tak te ciekawe pojazdy prezentują się w ruchu. Nagrywałem 30 kwietnia 2023. 

Do tematu tramwajów w niemieckim Cottbus powrócę jeszcze w oddzielnym wpisie. Teraz obiecana w ubiegłym miesiącu informacja o moim nowym kanale YouTube. Nie ma on związku z tematyką Bloga Transportowego. 

Nazwałem go Lukaszwo – Travels, bo to po prostu materiały z podróży. Ciekawe budynki, miejsca. Architektura i przyroda. Na początku dość sporo treści z Egiptu. Przede wszystkim w formacie shorts.

 Zachęcam do oglądania i subskrybowania. 

Tu link do kanału Lukaszwo – Travels.

„Nowe” przegubowce w Oświęcimiu

 

Po raz kolejny wracam do tematu autobusów przegubowych eksploatowanych w Oświęcimiu. Dokładniej do pojazdów będących na stanie tamtejszego MZK. Ostatni raz pisałem o nich w kwietniu 2020 (tu link), gdy zajmowałem się dawnym krakowskim Solarisem Urbino 18. To ex BR723, który w Oświęcimiu otrzymał oznaczenie 46.

Wówczas Solarisowi towarzyszył ostatni z dwóch tamtejszych przegubowych DAB-ów, czyli przedstawiciel modelu 1800B o numerze 66.

Co ciekawe, w roku 2022 tabor MZK Oświęcim powiększył się o trzeciego przegubowca. Również Solarisa Urbino 18, tym razem pozyskanego od MZA Warszawa, gdzie jeździł pod oznaczeniem 8176. Rocznik 2007. W Oświęcimiu otrzymał on numer 48.

Były zatem trzy czynne przegubowce: 46, 48 i 66. Niestety nie na długo, bo DAB uległ awarii i na początku 2023 roku w ruchu pozostały tylko dwa Solarisy.

Jeden z dwóch oświęcimskich DAB-ów 1800B, jednocześnie najdłużej eksploatowany, czyli autobus nr 66. Rocznik 1993, początkowo jeżdżący w duńskim Aarhus, a od roku 2007 w Oświęcimiu. Ulica Powstańców Śląskich, wjazd i postój na przystanku „Dworzec PKP” jako linia 28 do pętli Oświęcim Lodowisko. 6.05.2022.

Razem z DAB-em nr 66 eksploatowany był ex krakowski Solaris Urbino 18 nr 46. Rocznik 2006, w Oświęcimiu od 2019 roku. Na zdjęciach jeszcze w Krakowie, jako BR723. Przegubowiec właśnie opuszcza przystanek początkowy Chełmońskiego Pętla i jako linia przyspieszona 501 udaje się w stronę pętli Bulwarowa. 30.07.2017.

Ostatniego przegubowego DAB-a z Oświęcimia oraz ex krakowskiego Solarisa Urbino 18 możecie zobaczyć na poniższym filmie. Nagrywałem 6 maja 2022.

Obsługującego linię nr 1 Solarisa udokumentowałem na ul. Chemików i al. Słowackiego. W planach było jeszcze nagranie jego odjazdu spod dworca kolejowego, ale niestety nie zdążyłem wysiąść z samochodu. Natomiast DAB-a na linii 28 do pętli Oświęcim Lodowisko nagrałem w rejonie dworca PKP, na ul. Powstańców Śląskich.

Niestety przewoźnik zdecydował o zakończeniu eksploatacji kultowego już DAB-a nr 66. W kwietniu 2023 jako ładunek na naczepie ciągnika siodłowego opuścił teren zajezdni. Tak zakończył się trwający od 2006 roku etap w historii przewoźnika – eksploatacja przegubowych DAB-ów. Wówczas do ruchu wprowadzono autobus nr 58. DAB-y 1800B były następcami Ikarusów 280. Łącznie eksploatowano dwa takie pojazdy (nr 58 i 66).

Wycofanie duńskiego przegubowca nie oznaczało powrotu do liczby dwóch czynnych autobusów klasy mega. Już w marcu 2023 na liniach MZK zadebiutował trzeci Solaris Urbino 18. Także pozyskany z Warszawy. W MZA miał oznaczenie 8137 (rocznik 2007), a w Oświęcimiu otrzymał numer 49.

W przeciwieństwie do ex krakowskiego przegubowca, nabytki z Warszawy nie były przemalowywane. Pozostały w oryginalnym malowaniu.  

Przegubowce MZK Oświęcim na linie wyjeżdżają tylko w godzinach szczytu dni roboczych, w których prowadzona jest nauka szkolna. To właśnie młodzież dojeżdżająca do szkół jest generatorem największego napełnienia oświęcimskich autobusów i zapotrzebowania na tabor przegubowy.

Kiedy autobusy nie są na linii, można je bez problemu zobaczyć w zajezdni przy ul. Leszczyńskiej. Stałym miejscem ich postoju jest rejon przy myjni, czyli przy bramie wjazdowej do obiektu. Są zatem bezproblemowo dostrzegalne z ogólnodostępnego chodnika.

Kiedy są na linii, można ustalić ich lokalizację, korzystając z dostępnego na stronie internetowej MZK podglądu online, ponieważ wyświetlany jest tam również numer taborowy pojazdu. Tu link. Wspaniałe narzędzie, szczególnie jeżeli planujemy np. fotografowanie tamtejszych autobusów.

Moje pierwsze podejście do fotografowania ustawionych na terenie zajezdni ex warszawskich przegubowców nie było zbyt udane. Ze względu na budowę nowej myjni, tabor mega ustawiono na końcu placu postojowego i przysłonięto innymi autobusami. Na samym końcu w żółto-czerwonym malowaniu Solarisy Urbino 18 nr 48 i stojący za nim nr 49. Widoczne również DAB-y 1200B, na pierwszym planie nr 70. 11.04.2023.

Stałe miejsce postoju przegubowców z MZK Oświęcim - przy myjni, w tym przypadku nowej. Solarisy Urbino 18 w komplecie. Od lewej stoi ex krakowski nr 46 i dalej przybysze z Warszawy nr 48 i 49. 17.06.2023.

Oświęcimskie przegubowce już od lat parkują przy myjni. Tu dwa z czterech ostatnich Ikarusów 280, nr 8 (eksploatacja 1990 - 2004) w otablicowaniu linii 4 i nr 7 (eksploatacja 1990 - 2007) z linią 28 w gablotce. Czerwiec 2003.  

Lokalizację oświęcimskich autobusów można śledzić na żywo. Podawany jest także numer pojazdu, więc bez problemu można ustalić, na jakich liniach kursują przegubowce. Tu fragment informacji o ex krakowskim Solarisie nr 46, który w tym przypadku obsługuje linię 28. 29.04.2022. Źródło: www.rozkladjazdy.mzk.oswiecim.pl.

Na linii 32 z miejscowości Chełmek po godzinie 16 wraca ex warszawski Solaris nr 48. 12.04.2023. Źródło: www.rozkladjazdy.mzk.oswiecim.pl.

Co ciekawe, trzy Solarisy Urbino 18 z MZK Oświęcim nie są jedynymi przedstawicielami tego modelu kursującymi po mieście. Oprócz nich w rejonie zajezdni przy ul. Leszczyńskiej jeżdżą także takie pojazdy obsługujące bezpłatną linię łączącą tereny byłych niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych Auschwitz I i Auschwitz II-Birkenau. Jak podaje muzeum, od kwietnia do października częstotliwość kursowania wynosi 10 minut, a od listopada do marca 30 minut. 

Obsługujące muzeum Solarisy Urbino 18 należą do firmy Mirko z pobliskiej miejscowości Brzeszcze. Pierwotnie były eksploatowane przez BVG Berlin, w którego żółtym malowaniu pozostają.

Obok zajezdni MZK Oświęcim, przez ul. Leszczyńskiej przejeżdża Solaris Urbino 18 z firmy Mirko, który obsługuje bezpłatną linię łączącą muzea - tereny byłych niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych Auschwitz I i Auschwitz II-Birkenau. Tu kurs w stronę Brzezinki. Rocznik 2009, ex 4387 w BVG Berlin. W Brzeszczach otrzymał znacznie niższy numer taborowy: 4. 11.04.2023.

Ta sama lokalizacja, lecz inny Solaris Urbino 18 zmierzający do Brzezinki. To nr 1, czyli ex 4405 w BVG Berlin. Także rocznik 2009. 17.06.2023. Obecnie bezpłatne autobusy dowożące do byłych obozów mają inną trasę, kursują przez ul. Więźniów Oświęcimia, co wiąże się z protestami okolicznych mieszkańców (protesty nie dotyczą tylko tej linii, ale całej obsługi muzeum, po otwarciu nowego Centrum Obsługi Odwiedzających na terenie dawnej zajezdni PKSiS Oświęcim). 

Dawniej muzeum miało swoje autobusy, o których pisałem w tym wpisie.

Przystanek Kraków Grzegórzki otwarty

 

W pierwszy weekend września 2023 w Krakowie otwarto dwie ważne inwestycje. Tramwaj do Górki Narodowej oraz przystanek kolejowy Kraków Grzegórzki. To drugie wydarzenie jest tematem niniejszego wpisu.

Przystanek Kraków Grzegórzki jest zlokalizowany w pobliżu najważniejszego krakowskiego dworca – Kraków Główny. Na rozbudowanej obecnie do czterech torów trasie prowadzącej w kierunku rzeki Wisły i dalej przez przystanek Kraków Zabłocie do Krakowa Płaszowa lub po nowej łącznicy w kierunku Skawiny. Używając oficjalnej terminologii, znajduje się on na modernizowanym fragmencie linii kolejowej E-30, na odcinku Kraków Główny Towarowy – Rudzice.

Szacuje się, że ze względu na lokalizację, przystanek ten może być atrakcyjniejszy dla pasażerów, niż sąsiedni Kraków Główny. Czas pokaże, czy tak będzie. Osobiście znam kilka osób, które już zaczęły korzystać z tego miejsca obsługi podróżnych, rezygnując z głównego dworca.

Przystanek Kraków Grzegórzki pasażerów miał już obsługiwać znacznie wcześniej, lecz stan techniczny wiaduktu (dawnego mostu) nad ul. Grzegórzecką i finalnie konieczność jego rozbiórki i odbudowy znacznie wydłużyły czas prowadzenia prac. W końcu jednak nastąpił ten długo oczekiwany moment około sześcioletniej inwestycji. W dniu 3 września 2023 (niedziela) pociągi Polregio i Kolei Małopolskich zaczęły się zatrzymywać w tym miejscu. Około godziny 10:00 na peronie w stronę Krakowa Płaszowa zebrali się dygnitarze, którzy przemawiając oficjalnie otworzyli nowy przystanek. Były zarówno władze Krakowa (Prezydent Miasta Jacek Majchrowski), jak i przedstawiciele władz centralnych kraju (Minister Infrastruktury Andrzej Adamczyk). Wymieniłem tylko te dwie osoby, ale lista ważnych i znanych postaci otwierających przystanek była większa.

Co do samego, zlokalizowanego przy Hali Targowej przystanku, opinie są różne, z naciskiem na brzydki. Dla mnie osobiście konstrukcja ta jest dość neutralna i w pewien sposób ciekawa i oryginalna. Charakteryzuje się ona jednak dużą ilością pustej powierzchni, czyli jest idealnym celem do dewastacji. Jeszcze przed otwarciem pojawili się tam graficiarze. Ich bohomazy wprawdzie zostały zamalowane, ale ślady po nich były niestety dość dobrze widoczne. Najprawdopodobniej bardzo szybko „bazgrolarze” powrócą w to miejsce. 

Kraków Grzegórzki to bardzo dobre miejsce dla osób dbających o kondycję fizyczną. Schodów jest dość sporo, więc serca pasażerów popracują mocniej w trakcie wspinaczki na peron lub w drodze z niego. Ewentualnie można jechać windą (po jednej na peron), choć najprawdopodobniej już niedługo nie będą one zbyt estetyczne.

Poniżej kilka zdjęć, które wykonałem w dniu otwarcia na przystanku Kraków Grzegórzki.

Przystanek kolejowy Kraków Grzegórzki. Dwa perony, a pomiędzy nimi cztery tory. Dwa środkowe dedykowane dla ruchu dalekobieżnego. 3.09.2023.

Przystanek kolejowy Kraków Grzegórzki. Trwa otwarcie. Właśnie przemawia Prezydent Miasta Krakowa Jacek Majchrowski. 3.09.2023.

EN57-2051 z Polregio na przystanku Kraków Grzegórzki. Przy peronie trwają jeszcze uroczystości dotyczące otwarcia tego miejsca. Ezt obsługuje pociąg nr R 34607 „Bolek i Lolek” w relacji Kraków Główny (10:41) - Skawina (11:08) - Kalwaria Zebrzydowska (11:37) - Wadowice (12:01/02) - Andrychów (12:20/26) - Kęty (12:48). Na dalszym odcinku zastępcza komunikacja autobusowa do stacji Bielsko-Biała Główna (13:28). Jednostka ta to ex EN57-1204 z 1978 roku, w 2007 roku w nowosądeckim NEWAG-u zmodernizowana i przenumerowana na EN57-2051. 

W trakcie odjazdu EN57-2051, po torze aglomeracyjnym w stronę Krakowa Głównego przejechały dwa elektrowozy z PKP Intercity. EP09-003 z 1990 roku (w roku 1994 w Starzynach zderzyła się czołowo z ED72-002; oba pojazdy odbudowano, więcej informacji tutaj) i EU07-052 z 1969 roku. Druga z lokomotyw otrzymała historyczne, zielone malowanie.

Z nowego przystanku Kraków Grzegórzki widać stację Kraków Główny. Na pierwszym planie zielona lokomotywa EU07-052 (z prowadzącą ją EP09-003). Po lewej widoczna EP07-1065 (rocznik 1968, ex EU07-024), a w dali niezidentyfikowana EU07 z PKP Cargo.

Kiedy zakończyły się przemówienia, zagrała Krakowska Kolejowa Orkiestra Dęta. Jako pierwsi z lewej strony zdjęć stoją Minister Infrastruktury Andrzej Adamczyk i Prezydent Miasta Krakowa Jacek Majchrowski.

W stronę Krakowa Płaszowa jedzie bez pasażerów Stadler FLIRT o oznaczeniu ED160-011. To rocznik 2015. Jest już po godzinie 11:00. Uroczyste otwarcie przystanku zakończyło się jakiś czas temu. Po peronach czasami spacerują mieszkańcy oglądający ten nowy punkt na kolejowej mapie Krakowa.  

NEWAG Impuls 2, a dokładniej EN78A-001 z Kolei Małopolskich. To 2021 rocznik. Jednostka obsługuje pociąg linii SKA1 nr 33224 w relacji Kraków Lotnisko/Airport (11:17) - Kraków Główny (11:34/38) - Kraków Płaszów (11:45/46) - Wieliczka Rynek-Kopalnia (12:02).

NEWAG Griffin, a dokładniej EU160-004 z PKP Intercity przejeżdża z nierozpoznanym przeze mnie pociągiem przez nowy przystanek Kraków Grzegórzki w stronę Krakowa Płaszowa. Lokomotywa powstała w 2019 roku.

PESA Elf II, a dokładniej EN62A-105 w barwach województwa podkarpackiego, przejeżdża torami dalekobieżnymi jako pociąg regio nr 39300 w relacji Rzeszów Główny (9:31) - Sędziszów Małopolski (9:56/57) - Dębica (10:15/16) - Tarnów (10:39/45) - Bochnia (11:18/19) - Kraków Płaszów (11:53/54) - Kraków Główny (12:01). Mimo, iż zatrzymuje się on na wcześniejszym przystanku Kraków Zabłocie, przez Kraków Grzegórzki przejeżdża bez zatrzymania. Jednostka ta powstała w 2018 roku.

Jeszcze krótki materiał filmowy. Tak zwany „shorts”. Widok na przystanek. Oficjalne przemówienia już się zakończyły i do akcji wkroczyła Krakowska Kolejowa Orkiestra Dęta, którą założono w 1910 roku.

Link do filmu shorts - otwarcie przystanku kolejowego Kraków Grzegórzki. Gra Krakowska Kolejowa Orkiestra Dęta.

Przy okazji powstało ciekawe miejsce do dokumentowania przejeżdżających przez Kraków pociągów pasażerskich. Mam tylko nadzieję, że w myśl nowych (a w zasadzie starych, dobrze znanych w latach minionych) przepisów, nie pojawi się tu tabliczka o treści: „Zakaz fotografowania”.