„Nowe” przegubowce w Oświęcimiu

 

Po raz kolejny wracam do tematu autobusów przegubowych eksploatowanych w Oświęcimiu. Dokładniej do pojazdów będących na stanie tamtejszego MZK. Ostatni raz pisałem o nich w kwietniu 2020 (tu link), gdy zajmowałem się dawnym krakowskim Solarisem Urbino 18. To ex BR723, który w Oświęcimiu otrzymał oznaczenie 46.

Wówczas Solarisowi towarzyszył ostatni z dwóch tamtejszych przegubowych DAB-ów, czyli przedstawiciel modelu 1800B o numerze 66.

Co ciekawe, w roku 2022 tabor MZK Oświęcim powiększył się o trzeciego przegubowca. Również Solarisa Urbino 18, tym razem pozyskanego od MZA Warszawa, gdzie jeździł pod oznaczeniem 8176. Rocznik 2007. W Oświęcimiu otrzymał on numer 48.

Były zatem trzy czynne przegubowce: 46, 48 i 66. Niestety nie na długo, bo DAB uległ awarii i na początku 2023 roku w ruchu pozostały tylko dwa Solarisy.

Jeden z dwóch oświęcimskich DAB-ów 1800B, jednocześnie najdłużej eksploatowany, czyli autobus nr 66. Rocznik 1993, początkowo jeżdżący w duńskim Aarhus, a od roku 2007 w Oświęcimiu. Ulica Powstańców Śląskich, wjazd i postój na przystanku „Dworzec PKP” jako linia 28 do pętli Oświęcim Lodowisko. 6.05.2022.

Razem z DAB-em nr 66 eksploatowany był ex krakowski Solaris Urbino 18 nr 46. Rocznik 2006, w Oświęcimiu od 2019 roku. Na zdjęciach jeszcze w Krakowie, jako BR723. Przegubowiec właśnie opuszcza przystanek początkowy Chełmońskiego Pętla i jako linia przyspieszona 501 udaje się w stronę pętli Bulwarowa. 30.07.2017.

Ostatniego przegubowego DAB-a z Oświęcimia oraz ex krakowskiego Solarisa Urbino 18 możecie zobaczyć na poniższym filmie. Nagrywałem 6 maja 2022.

Obsługującego linię nr 1 Solarisa udokumentowałem na ul. Chemików i al. Słowackiego. W planach było jeszcze nagranie jego odjazdu spod dworca kolejowego, ale niestety nie zdążyłem wysiąść z samochodu. Natomiast DAB-a na linii 28 do pętli Oświęcim Lodowisko nagrałem w rejonie dworca PKP, na ul. Powstańców Śląskich.

Niestety przewoźnik zdecydował o zakończeniu eksploatacji kultowego już DAB-a nr 66. W kwietniu 2023 jako ładunek na naczepie ciągnika siodłowego opuścił teren zajezdni. Tak zakończył się trwający od 2006 roku etap w historii przewoźnika – eksploatacja przegubowych DAB-ów. Wówczas do ruchu wprowadzono autobus nr 58. DAB-y 1800B były następcami Ikarusów 280. Łącznie eksploatowano dwa takie pojazdy (nr 58 i 66).

Wycofanie duńskiego przegubowca nie oznaczało powrotu do liczby dwóch czynnych autobusów klasy mega. Już w marcu 2023 na liniach MZK zadebiutował trzeci Solaris Urbino 18. Także pozyskany z Warszawy. W MZA miał oznaczenie 8137 (rocznik 2007), a w Oświęcimiu otrzymał numer 49.

W przeciwieństwie do ex krakowskiego przegubowca, nabytki z Warszawy nie były przemalowywane. Pozostały w oryginalnym malowaniu.  

Przegubowce MZK Oświęcim na linie wyjeżdżają tylko w godzinach szczytu dni roboczych, w których prowadzona jest nauka szkolna. To właśnie młodzież dojeżdżająca do szkół jest generatorem największego napełnienia oświęcimskich autobusów i zapotrzebowania na tabor przegubowy.

Kiedy autobusy nie są na linii, można je bez problemu zobaczyć w zajezdni przy ul. Leszczyńskiej. Stałym miejscem ich postoju jest rejon przy myjni, czyli przy bramie wjazdowej do obiektu. Są zatem bezproblemowo dostrzegalne z ogólnodostępnego chodnika.

Kiedy są na linii, można ustalić ich lokalizację, korzystając z dostępnego na stronie internetowej MZK podglądu online, ponieważ wyświetlany jest tam również numer taborowy pojazdu. Tu link. Wspaniałe narzędzie, szczególnie jeżeli planujemy np. fotografowanie tamtejszych autobusów.

Moje pierwsze podejście do fotografowania ustawionych na terenie zajezdni ex warszawskich przegubowców nie było zbyt udane. Ze względu na budowę nowej myjni, tabor mega ustawiono na końcu placu postojowego i przysłonięto innymi autobusami. Na samym końcu w żółto-czerwonym malowaniu Solarisy Urbino 18 nr 48 i stojący za nim nr 49. Widoczne również DAB-y 1200B, na pierwszym planie nr 70. 11.04.2023.

Stałe miejsce postoju przegubowców z MZK Oświęcim - przy myjni, w tym przypadku nowej. Solarisy Urbino 18 w komplecie. Od lewej stoi ex krakowski nr 46 i dalej przybysze z Warszawy nr 48 i 49. 17.06.2023.

Oświęcimskie przegubowce już od lat parkują przy myjni. Tu dwa z czterech ostatnich Ikarusów 280, nr 8 (eksploatacja 1990 - 2004) w otablicowaniu linii 4 i nr 7 (eksploatacja 1990 - 2007) z linią 28 w gablotce. Czerwiec 2003.  

Lokalizację oświęcimskich autobusów można śledzić na żywo. Podawany jest także numer pojazdu, więc bez problemu można ustalić, na jakich liniach kursują przegubowce. Tu fragment informacji o ex krakowskim Solarisie nr 46, który w tym przypadku obsługuje linię 28. 29.04.2022. Źródło: www.rozkladjazdy.mzk.oswiecim.pl.

Na linii 32 z miejscowości Chełmek po godzinie 16 wraca ex warszawski Solaris nr 48. 12.04.2023. Źródło: www.rozkladjazdy.mzk.oswiecim.pl.

Co ciekawe, trzy Solarisy Urbino 18 z MZK Oświęcim nie są jedynymi przedstawicielami tego modelu kursującymi po mieście. Oprócz nich w rejonie zajezdni przy ul. Leszczyńskiej jeżdżą także takie pojazdy obsługujące bezpłatną linię łączącą tereny byłych niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych Auschwitz I i Auschwitz II-Birkenau. Jak podaje muzeum, od kwietnia do października częstotliwość kursowania wynosi 10 minut, a od listopada do marca 30 minut. 

Obsługujące muzeum Solarisy Urbino 18 należą do firmy Mirko z pobliskiej miejscowości Brzeszcze. Pierwotnie były eksploatowane przez BVG Berlin, w którego żółtym malowaniu pozostają.

Obok zajezdni MZK Oświęcim, przez ul. Leszczyńskiej przejeżdża Solaris Urbino 18 z firmy Mirko, który obsługuje bezpłatną linię łączącą muzea - tereny byłych niemieckich nazistowskich obozów koncentracyjnych Auschwitz I i Auschwitz II-Birkenau. Tu kurs w stronę Brzezinki. Rocznik 2009, ex 4387 w BVG Berlin. W Brzeszczach otrzymał znacznie niższy numer taborowy: 4. 11.04.2023.

Ta sama lokalizacja, lecz inny Solaris Urbino 18 zmierzający do Brzezinki. To nr 1, czyli ex 4405 w BVG Berlin. Także rocznik 2009. 17.06.2023. Obecnie bezpłatne autobusy dowożące do byłych obozów mają inną trasę, kursują przez ul. Więźniów Oświęcimia, co wiąże się z protestami okolicznych mieszkańców (protesty nie dotyczą tylko tej linii, ale całej obsługi muzeum, po otwarciu nowego Centrum Obsługi Odwiedzających na terenie dawnej zajezdni PKSiS Oświęcim). 

Dawniej muzeum miało swoje autobusy, o których pisałem w tym wpisie.

Przystanek Kraków Grzegórzki otwarty

 

W pierwszy weekend września 2023 w Krakowie otwarto dwie ważne inwestycje. Tramwaj do Górki Narodowej oraz przystanek kolejowy Kraków Grzegórzki. To drugie wydarzenie jest tematem niniejszego wpisu.

Przystanek Kraków Grzegórzki jest zlokalizowany w pobliżu najważniejszego krakowskiego dworca – Kraków Główny. Na rozbudowanej obecnie do czterech torów trasie prowadzącej w kierunku rzeki Wisły i dalej przez przystanek Kraków Zabłocie do Krakowa Płaszowa lub po nowej łącznicy w kierunku Skawiny. Używając oficjalnej terminologii, znajduje się on na modernizowanym fragmencie linii kolejowej E-30, na odcinku Kraków Główny Towarowy – Rudzice.

Szacuje się, że ze względu na lokalizację, przystanek ten może być atrakcyjniejszy dla pasażerów, niż sąsiedni Kraków Główny. Czas pokaże, czy tak będzie. Osobiście znam kilka osób, które już zaczęły korzystać z tego miejsca obsługi podróżnych, rezygnując z głównego dworca.

Przystanek Kraków Grzegórzki pasażerów miał już obsługiwać znacznie wcześniej, lecz stan techniczny wiaduktu (dawnego mostu) nad ul. Grzegórzecką i finalnie konieczność jego rozbiórki i odbudowy znacznie wydłużyły czas prowadzenia prac. W końcu jednak nastąpił ten długo oczekiwany moment około sześcioletniej inwestycji. W dniu 3 września 2023 (niedziela) pociągi Polregio i Kolei Małopolskich zaczęły się zatrzymywać w tym miejscu. Około godziny 10:00 na peronie w stronę Krakowa Płaszowa zebrali się dygnitarze, którzy przemawiając oficjalnie otworzyli nowy przystanek. Były zarówno władze Krakowa (Prezydent Miasta Jacek Majchrowski), jak i przedstawiciele władz centralnych kraju (Minister Infrastruktury Andrzej Adamczyk). Wymieniłem tylko te dwie osoby, ale lista ważnych i znanych postaci otwierających przystanek była większa.

Co do samego, zlokalizowanego przy Hali Targowej przystanku, opinie są różne, z naciskiem na brzydki. Dla mnie osobiście konstrukcja ta jest dość neutralna i w pewien sposób ciekawa i oryginalna. Charakteryzuje się ona jednak dużą ilością pustej powierzchni, czyli jest idealnym celem do dewastacji. Jeszcze przed otwarciem pojawili się tam graficiarze. Ich bohomazy wprawdzie zostały zamalowane, ale ślady po nich były niestety dość dobrze widoczne. Najprawdopodobniej bardzo szybko „bazgrolarze” powrócą w to miejsce. 

Kraków Grzegórzki to bardzo dobre miejsce dla osób dbających o kondycję fizyczną. Schodów jest dość sporo, więc serca pasażerów popracują mocniej w trakcie wspinaczki na peron lub w drodze z niego. Ewentualnie można jechać windą (po jednej na peron), choć najprawdopodobniej już niedługo nie będą one zbyt estetyczne.

Poniżej kilka zdjęć, które wykonałem w dniu otwarcia na przystanku Kraków Grzegórzki.

Przystanek kolejowy Kraków Grzegórzki. Dwa perony, a pomiędzy nimi cztery tory. Dwa środkowe dedykowane dla ruchu dalekobieżnego. 3.09.2023.

Przystanek kolejowy Kraków Grzegórzki. Trwa otwarcie. Właśnie przemawia Prezydent Miasta Krakowa Jacek Majchrowski. 3.09.2023.

EN57-2051 z Polregio na przystanku Kraków Grzegórzki. Przy peronie trwają jeszcze uroczystości dotyczące otwarcia tego miejsca. Ezt obsługuje pociąg nr R 34607 „Bolek i Lolek” w relacji Kraków Główny (10:41) - Skawina (11:08) - Kalwaria Zebrzydowska (11:37) - Wadowice (12:01/02) - Andrychów (12:20/26) - Kęty (12:48). Na dalszym odcinku zastępcza komunikacja autobusowa do stacji Bielsko-Biała Główna (13:28). Jednostka ta to ex EN57-1204 z 1978 roku, w 2007 roku w nowosądeckim NEWAG-u zmodernizowana i przenumerowana na EN57-2051. 

W trakcie odjazdu EN57-2051, po torze aglomeracyjnym w stronę Krakowa Głównego przejechały dwa elektrowozy z PKP Intercity. EP09-003 z 1990 roku (w roku 1994 w Starzynach zderzyła się czołowo z ED72-002; oba pojazdy odbudowano, więcej informacji tutaj) i EU07-052 z 1969 roku. Druga z lokomotyw otrzymała historyczne, zielone malowanie.

Z nowego przystanku Kraków Grzegórzki widać stację Kraków Główny. Na pierwszym planie zielona lokomotywa EU07-052 (z prowadzącą ją EP09-003). Po lewej widoczna EP07-1065 (rocznik 1968, ex EU07-024), a w dali niezidentyfikowana EU07 z PKP Cargo.

Kiedy zakończyły się przemówienia, zagrała Krakowska Kolejowa Orkiestra Dęta. Jako pierwsi z lewej strony zdjęć stoją Minister Infrastruktury Andrzej Adamczyk i Prezydent Miasta Krakowa Jacek Majchrowski.

W stronę Krakowa Płaszowa jedzie bez pasażerów Stadler FLIRT o oznaczeniu ED160-011. To rocznik 2015. Jest już po godzinie 11:00. Uroczyste otwarcie przystanku zakończyło się jakiś czas temu. Po peronach czasami spacerują mieszkańcy oglądający ten nowy punkt na kolejowej mapie Krakowa.  

NEWAG Impuls 2, a dokładniej EN78A-001 z Kolei Małopolskich. To 2021 rocznik. Jednostka obsługuje pociąg linii SKA1 nr 33224 w relacji Kraków Lotnisko/Airport (11:17) - Kraków Główny (11:34/38) - Kraków Płaszów (11:45/46) - Wieliczka Rynek-Kopalnia (12:02).

NEWAG Griffin, a dokładniej EU160-004 z PKP Intercity przejeżdża z nierozpoznanym przeze mnie pociągiem przez nowy przystanek Kraków Grzegórzki w stronę Krakowa Płaszowa. Lokomotywa powstała w 2019 roku.

PESA Elf II, a dokładniej EN62A-105 w barwach województwa podkarpackiego, przejeżdża torami dalekobieżnymi jako pociąg regio nr 39300 w relacji Rzeszów Główny (9:31) - Sędziszów Małopolski (9:56/57) - Dębica (10:15/16) - Tarnów (10:39/45) - Bochnia (11:18/19) - Kraków Płaszów (11:53/54) - Kraków Główny (12:01). Mimo, iż zatrzymuje się on na wcześniejszym przystanku Kraków Zabłocie, przez Kraków Grzegórzki przejeżdża bez zatrzymania. Jednostka ta powstała w 2018 roku.

Jeszcze krótki materiał filmowy. Tak zwany „shorts”. Widok na przystanek. Oficjalne przemówienia już się zakończyły i do akcji wkroczyła Krakowska Kolejowa Orkiestra Dęta, którą założono w 1910 roku.

Link do filmu shorts - otwarcie przystanku kolejowego Kraków Grzegórzki. Gra Krakowska Kolejowa Orkiestra Dęta.

Przy okazji powstało ciekawe miejsce do dokumentowania przejeżdżających przez Kraków pociągów pasażerskich. Mam tylko nadzieję, że w myśl nowych (a w zasadzie starych, dobrze znanych w latach minionych) przepisów, nie pojawi się tu tabliczka o treści: „Zakaz fotografowania”.

Dojazd pociągiem z lotniska do Wiednia

 

W Blogu Transportowym już wiele razy pisałem o Wiedniu (tu przykładowy link) i do tematu środków transportu kursujących po tym mieście będę często wracał. Tym razem zajmę się kwestią dojazdu z portu lotniczego (Flughafen Wien, Port lotniczy Wiedeń-Schwechat). 

Znajduje się on w pobliżu miejscowości Schwechat, w odległości 18 kilometrów od Wiednia. Bardzo duży ruch lotniczy i spora odległość od centrum stolicy Austrii wymusiły stworzenie odpowiedniego połączenia kolejowego, które zapewni szybki dojazd z dającą możliwość wyboru częstotliwością kursów. Osobiście jestem bardzo zadowolony z funkcjonujących rozwiązań i zachęcam do wyboru kolei jako środka transportu pomiędzy lotniskiem i Wiedniem (lub innymi rejonami Austrii). 

Kolej daje kilka opcji wyboru. 

W takcie co 30 minut pomiędzy lotniskiem (stacja Flughafen Wien) i głównym dworcem Wiednia (Wien Hauptbahnhof) kursują pociągi Railjet. To składy zespolone typu push-pull, których jednostką napędową są elektrowozy Siemens EuroSprinter. Niekiedy łączone są dwa składy Railjet. Zaczynają one i kończą bieg na stacji Flughafen Wien, a obsługują dość odległe relacje, np. do Innsbrucku.

Railjet odległość pomiędzy lotniskiem i głównym dworcem kolejowym Wiednia pokonuje w czasie około 15 – 20 minut (w zależności od obsługiwanego pociągu), bez zatrzymywania na stacjach pośrednich. Cena jednego biletu na klasę 2 to obecnie 4,40 euro (niedawno była podwyżka o 10 centów), czyli około 19,60 zł. Nie trzeba mieć miejscówek, a bilet można kupić jeszcze w Polsce, korzystając ze strony ÖBB (tu link).

Na stacjach dostępne są automaty biletowe oraz tradycyjne kasy. Kupując bilet określamy konkretny pociąg, którym chcemy jechać. Jeżeli jednak nie zdążymy, to żaden problem. Bilet jest ważny przez dwie godziny od wybranego kursu, o czym informuje odpowiedni nadruk.

Jeżeli spodziewana frekwencja w pociągu, na który kupujemy bilet przez Internet jest dość duża, system zachęci nas do wykupienia miejscówki. Jednak jak już pisałem, nie jest to obowiązkowe.

Pociąg Railjet przewoźnika ÖBB na stacji Flughafen Wien. Widok na wagon sterowniczy nr 80-90 760. Na jego boku widnieje nazwa „Spirit of Venezia”. Co ciekawe, pojazd ten każdy może kupić. Jednakże w wersji znacznie pomniejszonej - firma Roco sprzedaje modele wagonu nr 80-90 760. Prezentowany pociąg jest podstawiony jako Railjet nr 746 w relacji Flughafen Wien (18:33) - Wien Hbf (18:48/55) - Linz Hbf (20:28/30) - Wels Hbf (20:44/46) - Attnang Puchheim (20:59/21:01) - Salzburg Hbf (21:49). Kilka minut wcześniej przyjechał jako Railjet nr 750 w relacji Graz Hbf (15:25) - Bruck an der Mur (16:00/02) - Mürzzuschlag (16:30/32) - Wien Meidling (17:55/57) - Wien Hbf (18:02/12) - Flughafen Wien (18:27). Rozkładowy czas na zmianę kierunku jazdy i relację pociągu to tylko sześć minut. 21.06.2023.

Stacja Wien Hauptbahnhof. Railjet, który właśnie przyjechał z lotniska. Dokładnie to pociąg RJX 662 Flughafen Wien (8:03) – Wien Hbf (8:18/30) – St. Polten (8:58/9:00) – Linz Hbf (9:44/46) – Salzburg Hbf (10:52/56) – Innsbruck Hbf (12:45/47) – Langen am Arlberg (14:02/04) – Feldkirch (14:42/47) – Bregenz (15:17). Na pierwszym planie lokomotywa Siemens EuroSprinter o oznaczeniu 1116 227. To 2004 rocznik. 25.09.2022. 

Większość pociągów Railjet posiada barwy pokazane na wcześniejszych zdjęciach. Zdarzają się jednak wyjątki. Np. prezentowany tutaj RJX 867 w relacji Bregenz (10:40) - Feldkirch (11:12/17) - Bludenz (11:28/30) - Landeck-Zams (12:25/27) - Innsbruck Hbf (13:11/14) - Wörgl Hbf (13:43/45) - Salzburg Hbf (15:02/07) - Linz Hbf (16:15/17) - Wien Hbf (17:32/42) - Flughafen Wien (17:57). Jego wagony mają okolicznościową, czerwono-białą grafikę dotyczącą 100-lecia ÖBB. Dodatkowo skład prowadzi lokomotywa innego przewoźnika niż ÖBB, choć należącego do grupy ÖBB. To Siemens EuroSprinter o oznaczeniu 1116 045 (rocznik 2002) z Rail Cargo Hungaria (ex MÁV Cargo Árufuvarozási Zrt., po prywatyzacji w 2008 roku 99,9% akcji nabyły koleje austriackie). Stacja Wien Hauptbahnhof, 21.06.2023.

Przykładowe wnętrze wagonu klasy drugiej w pociągu Railjet. Udokumentowane na stacji początkowej Flughafen Wien. Informacja graficzna i głosowa jest zarówno w języku niemieckim, jak i w angielskim. Co ciekawe, obsługa czasami wita się z pasażerami słowami „Grüß Gott”, czyli po prostu „Szczęść Boże”. 25.09.2022.

Przykładowy bilet kupiony przez Internet na połączenie z lotniska (Flughafen Wien) do głównego wiedeńskiego dworca kolejowego (Wien Hauptbahnhof). Widoczna wcześniejsza cena, czyli 4,30 euro. Obecnie koszt takiego biletu to 4,40 euro. Na bilecie informacja, że wyjazd musi nastąpić w ciągu dwóch godzin od podanego terminu.

Dla porównania, bilet kupiony w automacie. Tu relacja przeciwna, czyli do lotniska. Również wcześniejsza cena 4,30 euro.

Peron stacji Flughafen Wien. Widoczne fragmenty pociągów Railjet. 25.09.2022.

Jadąc pociągiem z lotniska do Wiednia mijamy np. różne zakłady przemysłowe. Mają one rozbudowane bocznice kolejowe, na których dominują wagony cysterny. 25.09.2022.

W cenie 4,40 euro możemy również podróżować pociągiem lokalnym S-Bahn. Dokładnie linią S-7, która kursuje w takcie co 30 minut pomiędzy lotniskiem, a stacją Wien Floridsdorf. Obsługują ją elektryczne zespoły trakcyjne kolei ÖBB. Pokonanie całej trasy rozkładowo zajmuje 35 minut. Pierwsza stacja na terenie Wiednia osiągana jest po 13 minutach jazdy. To Wien Zentralfriedhof. Kolejne postoje odbywają się w następujących lokalizacjach: Wien Geiselbergstraße, Wien St. Marx, Wien Rennweg, Wien Mitte, Wien Praterstern, Wien Traisengasse i Wien Handelskai (Bahnsteig 1-2). 

Pomiędzy stacjami Flughafen Wien i Wien Floridsdorf kursują także pociągi linii REX7. Również w cenie 4,40 euro za przejazd. One są też obsługiwane przez ezt kolei ÖBB. Nie zatrzymują się we wszystkich wypisanych powyżej lokalizacjach (bez postoju: Wien St. Marx, Wien Geiselbergstraße i Wien Zentralfriedhof). Rozkładowy czas przejazdu z lotniska do stacji Wien Floridsdorf wynosi 32 minuty.

Pociągi linii REX7 kursują w różnych relacjach (np. Wolfsthal – Mistelbach), ze stałym odcinkiem pomiędzy lotniskiem i Wiedniem Floridsdorfem. Również linia S7 ma dłuższą trasę, choć są warianty jeżdżące tylko na omawianym odcinku z lotniska.

Przykładowa obsługa linii S7 i REX7. Elektryczne zespoły trakcyjne Siemens Desiro sygnowane marką Cityjet przewoźnika ÖBB. Na zdjęciach dwa takie pojazdy odstawione na stacji Wolfsthal w marcu 2022. Źródło: Google Street View.

Najdroższy sposób podróżowania koleją na wiedeńskie lotnisko to CAT. Dokładnie City Aiport Train. Przejazd nim kosztuje aż 14,90 euro. 

Pociągi te kursują z częstotliwością co 30 minut na trasie Flughafen Wien – Wien Mitte. Nie ma żadnych przystanków pośrednich, a rozkładowy czas podróży wynosi 16 minut.

W zależności od linii lotniczych, którymi podróżujemy, istnieje możliwość odprawy bagażowej już na stacji Wien Mitte i wówczas do pociągu wsiada się tylko z bagażem podręcznym.

Pociągi CAT mają charakterystyczne czarno-zielono-białe barwy. Są one zestawiane z piętrowych składów push-pull prowadzonych lokomotywami Siemens EuroSprinter (na ÖBB pod nazwą Taurus).

CAT, czyli City Aiport Train podstawiony na stacji Flughafen Wien. Piętrowy skład typu push-pull prowadzony elektrowozem Siemens EuroSprinter o oznaczeniu 1016 036 (rocznik 2001). 21.06.2023.

CAT udokumentowany z pociągu Railjet, gdzieś pomiędzy lotniskiem, a Wiedniem. Prowadzi go Taurus o oznaczeniu 1016 016. Rocznik 2000. 26.09.2022.

Korytarz prowadzący z lotniska na stację kolejową Flughafen Wien. Połączenie CAT dość mocno reklamuje się w tym miejscu. Czasami można mieć wrażenie, że tędy dojdziemy tylko do pociągu City Aiport Train. To jednak tylko takie wrażenie. 25.09.2022.

 

Stacja Flughafen Wien jest dość oddalona od terminali. Planując podróż należy założyć około 10 minutową podróż pieszą – finalnie jej długość zależy od indywidualnych predyspozycji oraz od terminala z którego lub do którego zmierzamy. 

Podsumowując, pociąg jest bardzo dobrym, szybkim środkiem transportu w relacji lotnisko centrum Wiednia. Relację tę obsługują również autobusy, ale na ich temat się nie wypowiem, bo nie korzystałem z takiej opcji i raczej jej nie planuję.