Radziecka, a później rosyjska marka ZiŁ pojawiała się w Blogu Transportowym tylko kilka razy. Nigdy nie prezentowałem żadnego przedstawiciela serii 131.
ZiŁ 131 jest następcą modelu 157. Do produkcji wszedł w roku 1966, a zakończono ją dopiero w roku 2002.
Na polskich drogach ZiŁ 131 nie jest już częstym gościem, a występuje głównie w zabudowach specjalistycznych, np. jako wiertnica.
W związku z wojną na Ukrainie ciężarówki ZiŁ 131 bardzo często pojawiają się w mediach, będąc wyposażeniem najeźdźczej armii rosyjskiej.
Głównego bohatera tego wpisu udokumentowałem w Krakowie, przy ulicy Igołomskiej. Stał na terenie prywatnej posesji z wywieszonym banerem o treści: „Sprzedam”. Była to wiertnica zarejestrowana w Małopolsce, w powiecie bocheńskim (rejestracja: KBC 91NX).
Ustawienie ciężarówki pozwoliło na jej bezproblemową dokumentację z terenu ogólnodostępnego. To było 5 stycznia 2014. W tamtej lokalizacji stała już od jakiegoś czasu.
Wystawiony na sprzedaż ZiŁ 131 wiertnica na terenie posesji przy ul. Igołomskiej w Krakowie. 5.01.2014.
Kilka lat wcześniej w podobnej lokalizacji (też ul. Igołomska w Krakowie) udało mi się udokumentować inną wiertnicę na bazie ZiŁ-a 131. Tym razem ciężarówka była w ruchu i nadjechała niespodziewanie, więc wyszło tylko zdjęcie od tyłu. Był to pojazd zarejestrowany w powiecie wielickim (KWI 08KH). Doczepiono do niego przyczepę Autosan D-47A (rejestracja KWI 07VP).
ZiŁ 131 wiertnica z przyczepą Autosan D-47A przejeżdża przez ul. Igołomską w Krakowie (w stronę granicy miasta). 18.10.2010.
Widok na bok wiertnicy. Niestety pojazd jest rozmazany, więc prezentuję tylko jako link.
Więcej wpisów dotyczących tej marki ciężarówek pod tagiem ZiŁ.
Tym wpisem rozpoczynam serię materiałów dotyczących Albanii. Kraju postkomunistycznego, który staje się coraz bardziej popularny wśród polskich turystów. Jego linia brzegowa jest wyznaczana przez przyciągające urlopowiczów Morze Adriatyckie i Morze Jońskie (w mniejszej części). Albania lądowo graniczy z Grecją, Macedonią Północną, Czarnogórą i Kosowem. Przez morze sąsiaduje z Włochami.
Największym miastem Albanii i jednocześnie stolicą jest Tirana (ponad 900 tysięcy mieszkańców). Na Drugim miejscu znajduje się nadmorskie Durrës (około 200 tysięcy mieszkańców). W tej miejscowości przebywałem przez kilka dni we wrześniu 2022. Wprawdzie głównym celem tego wyjazdu było maksymalne korzystanie z ciepłej wody Adriatyku ale udało mi się także udokumentować kilka pojazdów, które będę prezentował w kolejnych wpisach.
Na początek zapraszam na dworzec autobusowy w centrum Durrës, przy Rruga Adria. Odjeżdżają stamtąd pojazdy w różnych relacjach, np. do pobliskiej Tirany. Tabor jest bardzo zróżnicowany. Nie znajdziemy wśród niego najnowszych pojazdów. Wszystko to młodsze i starsze używki. Niekiedy bardzo egzotyczne dla przybysza np. z Polski.
Na bohatera tego wpisu wybrałem przedstawiciela najpopularniejszej w Albanii marki: Mercedes-Benz. Model to kultowy już O303. Produkowany w latach 1974 – 1992 w różnych wersjach, także różniących się długością. Oznaczony rejestracją AA 523BJ autobus stał przy jednym z nienumerowanych stanowisk dworca. Niestety nie mam na jego temat żadnych dodatkowych informacji.
Za szybą tablica z nazwami Ferme, Sukth i Rrushkull oraz podane godziny odjazdów (po 9, 11, 15 i 17). Miejscowości Sukth i Rrushkull są oddalone od Durrës o kilkanaście kilometrów, natomiast Ferme nie znalazłem na mapie. Być może to potoczne określenie jakiejś lokalizacji doskonale znanej miejscowym.
Widoczny na górze przedniej szyby napis „ILIRJANO” to nazwa przewoźnika. W Internecie znalazłem zdjęcie innego eksploatowanego przez tę firmę pojazdu - starszej Setry, wykonane w roku 2019.
Fragment dworca autobusowego w Durrës przy ulicy Adrii. Stanowiska nie są numerowane, ale odjazdy do poszczególnych miejscowości są przypisane do konkretnego miejsca. Na pierwszym planie bohater wpisu, czyli Mercedes-Benz O303 z firmy Ilirjano. Wzdłuż dworca ciągną się punkty sprzedaży biletów, głównie promowych i lotniczych. Widoczny w tle niski żółty budynek to stacja kolejowa. 11.09.2022.
Prezentowany Mercedes ma co najmniej 30 lat. Oczywiście może być jeszcze starszy. Wizualnie prezentował się bardzo dobrze i zapewne posłuży właścicielowi jeszcze parę lat. Pojazd oczekuje na ostatni tego dnia, wykonywany po godzinie 17 kurs. Niedzielne popołudnie, 11.09.2022.
Niestety nie udało mi się sfotografować tego pięknego pojazdu od strony drzwi. Jak przy większości albańskich autobusów stali tam „naganiacze” zachęcający do podróży (przypuszczalnie także sprzedający bilety), których nie chciałem mieć w kadrze.
Na dworzec autobusowy w Durrës przy Rruga Adria zaproszę ponownie już niedługo. Wcześniej opublikuję materiał o albańskiej kolei, której stacja znajdowała się kilkanaście metrów od prezentowanego Mercedesa. Tu link.
Jak co miesiąc zapraszam do obejrzenia nowych filmów opublikowanych na kanale YouTube Lukaszwo – Transport Movies. W sierpniu 2022 były to dwa nagrania.
Pierwsze prezentuje wszystkie autobusy przegubowe eksploatowane obecnie przez MZK Oświęcim. Nie ma jednak ich zbyt wiele, bo to tylko dwa pojazdy. Ex krakowski Solaris Urbino 18 #46 (ex #BR723, rocznik 2006) i sprowadzony z Danii (Aarhus) DAB 1800B #66 (ex #417, rocznik 1993).
Fragment filmu. Solaris Urbino 18 z MZK Oświęcim na al. Słowackiego.
Fragment filmu. DAB 1800B z MZK Oświęcim na ul. Powstańców Śląskich.
Oświęcimskie przegubowce nagrywałem 6 maja 2022 w godzinach porannych. Obsługującego linię nr 1 Solarisa udokumentowałem na ul. Chemików i al. Słowackiego. W planach było jeszcze nagranie jego odjazdu spod dworca kolejowego, ale niestety nie zdążyłem wysiąść z samochodu.
Przegubowego DAB-a na linii 28 do pętli Oświęcim Lodowisko nagrałem w rejonie dworca PKP, na ul. Powstańców Śląskich.
Warto jeszcze dodać, że przegubowce MZK Oświęcim kursują tylko w godzinach szczytu dni nauki szkolnej.
Drugi film to tematyka kolejowa. Spalinowe pociągi na stacji Wien Hauptbahnhof, czyli Wiedeń Dworzec Główny. Jest to fragment opublikowanego na początku września 2022 materiału dostępnego pod tym linkiem.
Fragment filmu. Jenbacher Werke 5047 096-2 w trakcie odjazdu do Marchegg.
Oto, co prezentuje poniższe nagranie:
1. Lokomotywa 2016 017 (Siemens Eurorunner - Hercules) na popychu pociągu linii R81 (R2552) do Marchegg na godzinę 5:51. 18.07.2022.
2. Lokomotywa 2016 025 + wagony + lokomotywa 2016 021 jako pociąg REX8 do stacji Bratislava hl.st. na godzinę 6:16. Nagranie w trakcie postoju. 18.07.2022.
3. Dwie lokomotywy Siemens EuroSprinter o nieustalonych oznaczeniach z pociągiem towarowym. 19.07.2022.
4. Wagon motorowy Jenbacher Werke 5047 096-2 jako pociąg REX8 (REX2538) do Marchegg na godzinę 23:16. Niestety dwie osoby bardzo chciały być głównymi bohaterami filmu. 19.07.2022.
Najprawdopodobniej jeszcze we wrześniu 2022 opublikuję „kolejową egzotykę”, czyli film prezentujący pociągi pasażerskie w Albanii.
Pod koniec lipca prezentowałem nieistniejącą już stację kolejową Wien Südbahnhof (Ostbahn) – tu link do tego materiału. Teraz zapraszam na najnowszy wiedeński dworzec, czyli Wien Hauptbahnhof.
Stacja ta została oficjalnie otwarta pod koniec 2014 roku (pełna funkcjonalność od 2015 roku). To obecnie największy dworzec w stolicy Austrii i pierwszy w jej historii dworzec główny.
Praktycznie co chwilę coś się na nim dzieje. Oprócz bardzo dużego ruchu pasażerskiego (przewaga pociągów narodowego austriackiego przewoźnika ÖBB) przez dworzec przejeżdżają także składy towarowe. Dominuje trakcja elektryczna, ale wciąż pojawiają się tam także pojazdy spalinowe, obsługujące linię do przygranicznej miejscowości Marchegg i dalej na Słowację. Obecnie jest ona elektyfikowana, więc to już raczej koniec kolejowego Diesla w stolicy Austrii.
To właśnie trakcja spalinowa była celem moich ostatnich wizyt na stacji Wien Hauptbahnhof. Pierwsza bardzo wczesna, druga dość późna.
W poniedziałek, 18 lipca 2022 na dworcu głównym pojawiłem się już przed godziną 6:00. Na torze piątym stał wówczas podstawiony pociąg linii R81 relacji Wien Hauptbahnhof (5:51) – Marchegg (6:48). Tę trasę zazwyczaj obsługują wagony motorowe serii 5047 w różnych zestawieniach (jeden, dwa, a nawet trzy pojazdy). Są jednak planowe wyjątki, gdy jedzie lokomotywa z wagonami. Tak było właśnie w przypadku tego pociągu.
Na jego początku znajdował się wagon sterowniczy serii Bmpz-s (nr 50 81 80-73 031-1), a za nim trzy wagony doczepne serii Bmpz-l. Na końcu pociągu jego napęd, czyli lokomotywa spalinowa Hercules. Dokładnie Siemens Eurorunner o oznaczeniu 2016 017. Rocznik 2002.
Co ciekawe, na torze obok, przy sąsiednim peronie stał inny spalinowy pociąg. Była to linia REX8 w relacji Wien Hauptbahnhof (6:16) – Marchegg (7:00/03) - Bratislava hl. st. (7:23). Jego obsługę zapewniały aż dwa Herkulesy. Był to wyjątkowy przypadek spowodowany brakiem wagonu sterowniczego, dlatego lokomotywa spalinowa była na początku i końcu składu. Oczywiście w Bratysławie mógł być wykonany oblot pociągu, ale jak widać chciano uniknąć takich manewrów. Zatem obok siebie stały jednocześnie trzy lokomotywy spalinowe. Wszystkie miały włączone silniki i wydawały wyjątkowo przyjemny dla uszu miłośnika spalinówek dźwięk.
Pociąg do głównego dworca w Bratysławie był zestawiony z lokomotywy 2016 025 (rocznik 2002), do której doczepiono dwa wagony kolei ÖBB serii Bmpz-l i dwa wagony kolei słowackich ZSSK serii Bdteer (bezprzedziałowe, przystosowane do przewozu rowerów). Na końcu popychająca lokomotywa 2016 021 (rocznik 2002).
Siemens Eurorunner nr 2016 017 austriackich kolei ÖBB na stacji Wien Hauptbahnhof jako napęd pociągu linii R81 do Marchegg. 18.07.2022.
Detale lokomotywy Siemens Eurorunner nr 2016 017. Duże logo przewoźnika i mała nazwa lokomotywy: Hercules. 18.07.2022.
Początek pociągu do Marchegg. Wagon sterowniczy serii Bmpz-s nr 80-73 031-1.
Fragment jednego z trzech wagonów doczepnych serii Bmpz-l w pociągu linii R81 do Marchegg. Przed nim wagon sterowniczy. 18.07.2022.
Pociąg linii R81 do Marchegg na minutę przed odjazdem. Warto zwrócić uwagę na widoczny szczególnie na pierwszym zdjęciu fragment architektury dworca - charakterystyczna bryła dachu nad peronami. Obok stoi Siemens Eurorunner nr 2016 025 z pociągiem linii REX8 do Bratysławy. 18.07.2022.
Pociąg linii R81 do Marchegg odjeżdża ze stacji początkowej Wien Hauptbahnhof. Fragmenty filmu. 18.07.2022.
Hercules o oznaczeniu 2016 025 podstawiony na torze 4 z pociągiem linii REX8 do stacji Bratislava hl. st., do której powinien dotrzeć po godzinie i 7 minutach jazdy. W standardowym zestawieniu składu, w miejscu lokomotywy powinien być wagon sterowniczy serii Bmpz-s. Napęd składu zapewniałby wówczas tylko jeden, doczepiony na końcu, za słowackimi wagonami Hercules. 18.07.2022.
Na końcu składu REX8, do austriackich wagonów ÖBB serii Bmpz-l doczepiono dwa „pudła” słowackich kolei ZSSK serii Bdteer. 18.07.2022.
Hercules kończący pociąg REX8 na godzinę 6:16, czyli maszyna o oznaczeniu 2016 021.
W trakcie mojej porannej wizyty na dworcu głównym, przy sąsiednim peronie zatrzymały się dwa pociągi ÖBB Railjet. Niestety nie udokumentowałem ich zbyt dokładnie.
„Pracujesz, pijesz kawę, cieszysz się widokiem lub relaksujesz? Railjet (RJ), najnowocześniejszy pociąg dużych prędkości we flocie ÖBB, łączy to, co dla Ciebie ważne. Darmowe Wi-Fi, rozrywka na pokładzie, restauracja na pokładzie oraz ciche i rodzinne strefy zapewniają najwyższy komfort podróży.”
„Z maksymalną prędkością 230 kilometrów na godzinę Railjet łączy całą Austrię, a także zabierze Cię bezpośrednio do Niemiec, Włoch, Węgier, Czech, Słowacji lub Szwajcarii. Dzięki bezpośrednim połączeniom z lotniskiem w Wiedniu Railjet łączy Cię również z całym światem.”
„Czy to rodzinne wakacje, wypoczynek czy podróż służbowa - po prostu zrelaksuj się i ciesz się podróżą! Ponieważ każdy ma swoje potrzeby, w pociągu dostępne są trzy klasy komfortu: klasa ekonomiczna, klasa pierwsza i klasa biznes.”
Powyższe cytaty pochodzą ze strony internetowej ÖBB. Reklama i opis połączeń Railjet.
Pociąg Railjet to skład zespolony typu push-pull. Ma łącznie siedem członów, w tym jeden sterowniczy powstały w oparciu o lokomotywę Siemens EuroSprinter. Wykorzystywane do obsługi Railjetów elektrowozy to Siemensy EuroSprinter.
Siemens EuroSprinter o oznaczeniu 1116 152-0 kolei ÖBB z pociągiem Railjet nr RJ540 relacji Wien Hbf (5:45) - Sankt Pölten Hbf (6:18/20) - Linz Hbf (7:29/31) - Vöcklabruck (8:04/06) - Salzburg Hbf (8:48). Jako pierwszy wagon klasy ekonomicznej serii Bmpvz. 18.07.2022.
Przy tym samym peronie co pociąg do Salzburga stał inny Railjet. Prowadzony elektrowozem 1116 155-3 skład nr RJ825 relacji Wels Hbf (3:44) - Linz Hbf (3:58/4:00) - Sankt Pölten Hbf (5:00/02) - Wien Hbf (5:39/42) - Flughafen Wien (5:57).
Następnego dnia, we wtorek 19 lipca 2022 również trafiłem na wiedeński dworzec główny. Tym razem znacznie później, bo po godzinie 23:00. Moim celem był pociąg linii REX8 w relacji Wien Hauptbahnhof (23:16) – Marchegg (0:00). Obsługiwał go autobus szynowy. Dokładnie wagon motorowy o oznaczeniu 5047 096-2. Produkt austriackiej firmy Jenbacher Werke, która ten egzemplarz wyprodukowała już pod nazwą Jenbacher Transport (podział na różne zakłady nastąpił w 1991 roku).
W trakcie fotografowania autobusu szynowego, obok przejechał pociąg towarowy – do zobaczenia na poniższym filmie.
Jenbacher Werke (Jenbacher Transport) 5047 096-2 jako pociąg linii REX8 na godzinę 23:16 do Marchegg podstawiony na torze czwartym. Po lewej stronie widoczne fragmenty stojącego przy sąsiednim peronie, na torze szóstym, ezt Bombardier TALENT w nieznanej relacji. 19.07.2022.
Jenbacher Werke 5047 096-2 w trakcie odjazdu do Marchegg. 19.07.2022.
Tabliczka znamionowa Jenbacher Transport umieszczona na autobusie szynowym 5047 096-2.
Trochę historii w nowym budynku dworca głównego. Skrzydlaty lew z 1873 roku. Pierwotnie było takich osiem. Symbolizowały połączenie kolejowe z Wenecją. Sześć z nich zostało zniszczonych w trakcie drugiej wojny światowej. Ten był eksponowany w hali zlikwidowanego dworca Wien Südbahnhof (Wiedeń Południowy). Druga z ocalałych rzeźb znajduje się w parku zamku Laxenburg. 19.07.2022.
W trakcie tych dwudniowych wizyt na stacji Wien Hauptbahnhof nagrałem krótki materiał filmowy. Zobaczycie na nim odjazd popychanego przez Herkulesa nr 017 pociągu linii R81 do Marchegg. Postój przy włączonym silniku spalinówki 2016 025 z pociągiem REX8 do Bratysławy Głównej (niestety na odjazd nie mogłem czekać), a następnie już w nocnej scenerii przejazd składu towarowego prowadzonego przez dwie lokomotywy Siemens EuroSprinter o nieustalonych oznaczeniach.
Końcowa scena to odjazd wagonu motorowego 5047 096-2 jako pociąg linii REX8 do Marchegg. Niestety jest ona zepsuta przez „peronowych spacerowiczów”. Nim autobus szynowy ruszył nikogo nie było w pobliżu. Kiedy tylko wybiła godzina odjazdu, pojawili się bohaterowie drugiego, a właściwie pierwszego planu. Niestety. Peron szeroki, ja byłem doskonale widoczny, no ale po co schodzić na bok.
Temat głównego wiedeńskiego dworca kolejowego w Blogu Transportowym na pewno jeszcze się pojawi. Więcej materiałów dotyczących Austrii pod tym linkiem.
