Lesbos, autobusy (1) – Vatera, KTEL Lesbos

 

Grecka wyspa Lesbos nie jest tak popularna wśród turystów, jak chociażby Rodos, Kreta, czy Korfu. Szczególnie rejon południowy wolny jest od tak zwanej „komercji hotelowej”. Spokój, cisza i piękno przyrody. Na pewno na tę mniejszą popularności wpływ miał także masowy przyjazd imigrantów. Docierali oni na Lesbos z pobliskiej, doskonale widocznej z brzegu Turcji. Dziś uchodźcy już nie przybywają na wyspę, a w przeznaczonych dla nich ośrodkach pozostaje bardzo mało osób. 

Takim cichym, spokojnym miejscem na południu jest mała miejscowość Vatera (Βατερά). Ciągnie się ona przez kilka kilometrów wzdłuż wybrzeża. W rejonie tym występują np. liczne gaje oliwne z pięknymi, kilkusetletnimi drzewami.   

W okresie zimowym Vatera ma bardzo ograniczony dostęp do transportu publicznego, który ma „lepszą” ofertę jedynie z oddalonej o około 8 kilometrów miejscowości Polichnitos. Piszę z użyciem cudzysłowu, bo to tylko jeden kurs więcej. Tam znajduje się mała baza miejscowego przewoźnika KTEL Lesbos. 

Czym jest KTEL? To odpowiednik polskich PKS-ów, czyli firm realizujących transport między miejscowościami w danym rejonie kraju, np. na konkretnej wyspie. Według informacji dostępnych w Internecie, obecnie w Grecji funkcjonuje ponad 60 przedsiębiorstw KTEL (po grecku ΚΤΕΛ). Jednym z nich jest właśnie KTEL Lesbos (ΚΤΕΛ Λέσβου).

Głowna siedziba firmy mieści się w stolicy wyspy, w miejscowości Mitylena. To z tamtejszego dworca autobusowego można dojechać do ważniejszych lokalizacji na Lesbos. Rozkłady jazdy nie porażają jednak częstotliwością, nawet w trakcie letniego sezonu turystycznego. Na najpopularniejszych trasach pojawia się wówczas maksymalnie 4 – 5 odjazdów dziennie. Autobusy kursują zawsze w relacji do i z Mityleny. W oficjalnych rozkładach nie ma innych tras pomiędzy pozostałymi głównymi miejscowościami. Takie są jednak realizowane, ale jako szkolne i raczej niedostępne dla pozostałej grupy podróżnych. 

Ze wzglądu na małą popularność wyspy Lesbos, w Internecie nie ma zbyt wielu zdjęć tamtejszych autobusów. 

Wracam jednak do miejscowości Vatera, w której spędziliśmy kilka czerwcowych dni. Wówczas obowiązywał jeszcze zimowy rozkład jazdy, w jedynej słusznej relacji, czyli do stolicy wyspy.

Wówczas w dzień roboczy jedyny autobus odjeżdżał stamtąd o godzinie 6:30. Jak na ewentualną wycieczkę do Mityleny to bardzo wcześnie, szczególnie uwzględniając fakt, że o tej porze w hotelach (w Vaterze jest ich tylko kilka) jeszcze nie ma śniadania. Druga opcja to kurs o 8:30, ale realizowany ze wspomnianej, oddalonej o około 8 kilometrów miejscowości Polichnitos. Tam, na małym placu nocują dwa autobusy przydzielone do trasy Vatera – Polichnitos – Mitylena.

Dwa autobusy dziennie odjeżdżały do Mityleny i tyle samo wracało. Pierwszy kurs o 12:00, drugi o 14:00, czyli jak na opcję turystycznego wyjazdu to zdecydowanie za wcześnie. W tym przypadku nie było już opcji skróconej do Polichnitos. Oba kończyły trasę w Vaterze i bez pasażerów wracały na nocleg do Polichnitos.

Dwa autobusy Hispano Divo z KTEL Lesbos (ΚΤΕΛ Λέσβου) bazujące w Polichnitos. To taka miejscowa placówka terenowa. Miejsce ich postoju jest wyraźnie oznakowane, że to stanowiska tylko dla KTEL. Pierwszy na górnym zdjęciu autobus ma nr 13, a drugi (ten z większą ilością białego koloru) to nr 12. 14 czerwca 2026.

W soboty dostępna była jedna para kursów, o 6:30 z Vatery (od maja zmiana na 7:30) i o 13:00 powrót z Mityleny. W niedzielę oddział z Polichnitos nie pracował.

Zimowy rozkład jazdy ΚΤΕΛ Λέσβου (cała sieć połączeń). Wersja z kwietnia 2026. Źródło: Facebook ΚΤΕΛ Λέσβου. Tu link do strony.

Od 4 lipca 2026 wprowadzono pierwszą sezonową zmianę, uruchamiając drugi kurs do Vatery w sobotę. Do jego obsługi nie wyznaczono pojazdu z placówki w Polichnitos, lecz z głównego oddziału. Odjazdy z Mityleny o 10:00 i 13:00, a z Vatery o 7:30 i 16:00. Dodatkowo obsługiwane zaczęły być także niedziele. Z Mityleny o 10:00 i powrót z Vatery o 16:00.

Natomiast najlepszy rozkład jazdy dla Vatery wystartował od poniedziałku 20 lipca 2026. Wówczas w dni robocze dodano trzeci kurs oraz zaprzestano skracania relacji. Odjazdy z Mityleny o 10:00, 12:00 i 14:00. Odjazdy z Vatery o 6:30, 8:00 i 16:00. Soboty i niedziele bez zmian. Taki stan trwał do końca sierpnia, gdy zaczęto wprowadzać posezonowe ograniczenia.

Najlepsza, sezonowa wersja rozkładu jazdy dla Vatery. Stan na dzień 26 sierpnia 2026. Źródło: www.ktel-lesvou.gr.

Dworzec autobusowy KTEL w Mitylenie. Hispano Divo nr 13 krótko po zakończeniu wówczas jedynego kursu z Vatery. Tuż przy autobusie stoliki kawiarni. 11 czerwca 2026.

Przystanki w Vaterze rozmieszczone są na całej długości wybrzeża, wzdłuż którego przebiega główna droga. Brak na nich rozkładów jazdy. Trzeba po prostu czekać, bazując na godzinach dotyczących punktu początkowego. Na podstawie kilkudniowej obserwacji ustaliłem, że kurs do Mityleny zaczyna się w rejonie hotelu „Irini”, następnie przez całą Vaterę autobus przejeżdża za hotel „Sappho Beach”, zawraca i kieruje się na drogę wylotową w stronę Polichnitos. W relacji powrotnej jedzie odwrotnie.

Infrastruktura przystankowa w Vaterze jest bardzo prosta. Nie ma wiaty, rozkładu jazdy. Tylko zwykły słupek. Na zdjęciach przystanek zlokalizowany na skrzyżowaniu głównej, nadmorskiej drogi z trasą do Polichnitos. 8 czerwca 2026.

 

Inny przystanek w Vaterze. W rejonie hotelu „Sappho Beach”. Tu autobusy zawracają. Nie korzystają jednak z widocznej gruntowej pętli, tylko wycofują w sąsiednią uliczkę. 8 czerwca 2026.

 

Vatera przy hotelu „Sappho Beach”. Autobus Hispano Divo nr 12 kończy kurs z Mityleny (ten pierwszy, z godziny 12:00). 11 czerwca 2026.

Rozkładowy czas przejazdu z Vatery do stolicy wyspy to godzina i 30 minut. Odległość 70 km, a cena biletu 7,40 euro. Wszystkie autobusy jadące w stronę dworca KTEL w Mitylenie, przejeżdżają obok portu. W relacji do Vatery pomijają tamtą lokalizację.

Rzeczywisty czas przejazdu jest różny i zależy także od kierowcy. Dosłownie – więcej szczegółów w następnej części autobusowej relacji z wyspy Lesbos. Opiszę w niej naszą podróż autobusami ΚΤΕΛ Λέσβου.

Nowe filmy – lipiec 2026

 

Lipiec 2026 na kanale filmowym Bloga Transportowego (Lukaszwo – Transport Movies) był dość obfity, bo zamieściłem aż 10 nowych nagrań. Jeden duży film jakości 4K, a pozostałe to krótkie materiały typu „shorts”.

Tematyka tramwajowa i autobusowa.

Na początek film 4K. Kraków, różne tramwaje nagrane w kilku lokalizacjach. Kwiecień - maj 2026.

Fragment filmu. Wagon MAN N8S-NF nr HK457 na linii 16. Aleja Andersa, przy przystanku „DH Wanda”.

Fragment filmu. Duewag GT8C nr RF311 na linii 11. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa).

Oto, co zobaczycie na tym dwuminutowym nagraniu:

0:12 - Stadler Tango Lajkonik nr HY862 na linii 9. Aleja Andersa, przy przystanku „DH Wanda”;

0:28 - MAN N8S-NF nr HK457 na linii 16. Aleja Andersa, przy przystanku „DH Wanda”;

0:44 - PESA 2014N nr HG930 na linii 24. Ulica Na Zjeździe, przystanek „Plac Bohaterów Getta”;

1:00 - Duewag GT8N nr RF316 na linii 17. Ulica Na Zjeździe, przystanek „Plac Bohaterów Getta”;

1:10 - Stadler Tango Lajkonik II nr HY732 na linii 3. Ulica Na Zjeździe, przystanek „Plac Bohaterów Getta”;

1:21 - Stadler Tango Lajkonik nr RY827 na linii 50. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa);

1:33 - Duewag GT8C nr RF311 na linii 11. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa);

1:47 - Stadler Tango Lajkonik II nr HY720 na linii 9. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa);

1:56 - Stadler Tango Lajkonik II nr RY889 na linii 50. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa).

Lipcowe filmy typu „shorts” dotyczą głównie Krakowa i kursujących po nim historycznych pojazdów. 

Na początek zapraszam na ul. skrzyżowanie ul. Dietla z ul. Starowiślną. Nagrałem tam autobus Scania CN113ALB nr 38030 w trakcie obsługi linii specjalnej 584 w relacji Zajezdnia Wola Duchacka - Prądnik Czerwony P+R. 21 czerwca 2026.

Kraków, ul. Basztowa przy Barbakanie. Przejazd techniczny wypożyczonego z Poznania wagonu Beijnes 3G nr 610. 4 lipca 2026.

Kraków. Aleja Pokoju, przystanek Teatr Variété. Tramwaj MAN Tw, czyli SN3 („Zeppelin”) nr 92 w trakcie obsługi linii specjalnej 47 w relacji Dąbie - Czerwone Maki P+R. 5 lipca 2026.

Kraków. Historyczny autobus San H100B z MPK Kraków (w oznakowaniu MPK Toruń, z którego pochodzi) w trakcie obsługi linii specjalnej 500 w relacji Nowy Kleparz - Podgórze SKA. Odjazd z pętli Nowy Kleparz. 12 lipca 2026.

Kraków. Spotkanie tramwajów Beijnes 3G nr 610 (wypożyczony z MPK Poznań) i Stadler Tango nr RY825 na dość nietypowym układzie torowym ul. św. Wawrzyńca. Wagon z Poznania w ramach Krakowskiej Linii Muzealnej obsługuje linię 0, natomiast krakowski Stadler to nauka jazdy. Widok w tym miejscu równolegle ustawionych tramwajów nie jest zbyt częsty. Spotkanie takich pojazdów obok siebie i w tej lokalizacji już raczej nie będzie możliwe. 21 czerwca 2026.

Kraków. Historyczny autobus San H100B z MPK Kraków (w oznakowaniu MPK Toruń, z którego pochodzi) w trakcie obsługi pierwszego kursu linii specjalnej 500 w relacji Podgórze SKA - Nowy Kleparz. Końcowy odcinek przed pętlą Nowy Kleparz. 12 lipca 2026.

Kraków. Wypożyczony od Tramwajów Śląskich wagon Konstal 102Na nr 183 w trakcie obsługi linii specjalnej 40 w relacji Mistrzejowice - Pleszów. Aleja Andersa, wjazd na przystanek „DH Wanda”, kierunek Mistrzejowice. 19 lipca 2026.

Kraków, al. Andersa. Wypożyczony z Poznania tramwaj Beijnes 3G w trakcie obsługi linii specjalnej 40 w relacji Mistrzejowice - Pleszów. Odjazd z przystanku „DH Wanda”, kierunek Pleszów. Kilka przystanków dalej wagon uległ awarii i zakończył kursowanie. 19 lipca 2026.

Grecja, wyspa Lesbos, miejscowość Vatera. Wzdłuż linii brzegowej jedzie kończący kurs ze stolicy wyspy (Mitylena) autobus Hispano Divo przewoźnika KTEL Lesbos (ΚΤΕΛ ΛΕΣΒΟΥ). Autobus oznaczony jest numerem 12. Wówczas w dzień roboczy z Vatery do Mityleny odjeżdżał tylko jeden autobus, a w relacji powrotnej jechały dwa. To ten pierwszy kurs, na 12:00 z Mityleny. 11 czerwca 2026.

Tramwaje wypożyczone do Krakowa z Poznania i Katowic pojawią się jeszcze w Blogu Transportowym. Będzie także większy materiał o autobusach z wyspy Lesbos.

Transexpo 2024 (5) – ARTHUR

 

Wracam do tematu XVII Międzynarodowych Targów Transportu Zbiorowego Transexpo, które odbyły się w dniach 16 – 18 października 2024 w Kielcach. Ostatnio pisałem o ekspozycji pojazdów marki Otokar. Tu link do tego materiału. Teraz obiecany wodorowy ARTHUR H2.

Na stoisku firmy ARTHUR BUS GmbH pokazano tylko jeden autobus. To pojazd w barwach komunikacji miejskiej miasta Lublin, wzbogaconych o grafiki dotyczące pobliskiego Świdnika. 

To jeden z trzech takich pojazdów zakupionych przez miasto Świdnik, do eksploatacji w sieci połączeń autobusowych Zarządu Dróg i Transportu Miejskiego (ZDiTM) z Lublina, na liniach przebiegających przez Świdnik. Użytkujący je przewoźnik to MPK Lublin.

Autobus otrzymał numer taborowy 4041.

Autobus ARTHUR H2 zakupiony przez miasto Świdnik, eksploatowany przez MPK Lublin. Stoisko ARTHUR BUS GmbH na targach Transexpo 2024.

Stoisko ARTHUR BUS GmbH było jednym z nielicznych, którego ekspozycję można było oglądać także z góry. 16.10.2024.

Autobus ARTHUR H2 był prezentowany w bardzo dobrej lokalizacji - wejście do głównej hali wystawienniczej, obok przejść do sąsiednich hal. Dlatego zawsze było przy nim sporo osób, co niestety mocno utrudniało wykonywanie zdjęć. Na pierwszym planie krzesła i stoliki będące elementami stoiska firmy ARTHUR BUS GmbH. 

Wnętrze ARTHUR-a H2 nr 4041. Tapicerka siedzeń wyraźnie wskazuje do obsługi jakiego miasta przeznaczono ten autobus.

Trzy „wodorowce” zakupione przez miasto Świdnik miały być zapowiedzią większej obecności autobusów ARTHUR H2 w taborze MPK Lublin. Podpisana w kwietniu 2025 umowa dotyczyła aż 20 egzemplarzy takich pojazdów. Żaden z nich nie trafił jednak do przewoźnika.    

Dlaczego?

Pojawiły się problemy finansowe po stronie producenta. Jak podał portal Bankier.pl, jeszcze przed podpisaniem umowy, pod koniec 2024 roku polski oddział niemieckiej firmy ARTHUR BUS GmbH zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości do Sądu Rejonowego Lublin-Wschód z siedzibą w Świdniku.

Produkcja autobusów ARTHUR H2 miała być wielkim sukcesem, a przy okazji wskrzeszeniem lubelskiej fabryki, która zaliczała już różne upadłości (wcześniej mieścił się tam np. Ursus Bus, a pierwotnie Fabryka Samochodów Ciężarowych). Niestety nie udało się. 

Z dostępnych w Internecie informacji wynika, że powstało łącznie 5 egzemplarzy autobusu wodorowego ARTHUR H2. Dwa testowe i trzy „świdnickie” dla MPK Lublin, w tym prezentowany w Kielcach nr 4041.

Strona internetowa głównego, niemieckiego oddziału firmy ARTHUR BUS GmbH nadal jest czynna (upadłość ogłosił tylko polski oddział) i oprócz modelu 12-metrowego, poleca także jego wersję przegubową. ARTHUR ZERO 18. Taki autobus najprawdopodobniej fizycznie nigdy nie powstał.

Warto jeszcze zająć się nazwą autobusu, a dokładniej określeniem modelu. Kiedy pisałem relację z wcześniejszej edycji targów Transexpo (2022), ARTHUR podawał na swojej stronie internetowej, że pojazd ten funkcjonuje jako ARTHUR H2 BUS, ale linia produktowa to ARTHUR ZERO. Teraz strona podaje, że to ARTHUR ZERO 12.

Tyle w temacie wodorowego autobusu produkowanego w Lublinie. W następnej części relacji z Transexpo 2024 pokażę ofertę firmy Mercus.

Relacja z TransExpo 2022.

Relacja z TransExpo 2018.

Relacja z TransExpo 2016.

Relacja z TransExpo 2010.

Pierwszy wpis dotyczący Transexpo 2024.

Autobus Bałtyk według AI

 

Kilka miesięcy temu pisałem o autobusie marki Bałtyk, który znalazł się w kolekcji Muzeum „Wena” z Oławy. Tu link do tego materiału. Nie jest to kompletny pojazd, tylko jego wrak.

Dzięki sztucznej inteligencji udało mi się wygenerować zdjęcia takiego autobusu w wersji np. po planowanej odbudowie. Dla przypomnienia, poniżej jedno z nich.

Tak autobus Bałtyk pozyskany przez Muzeum „Wena” z Oławy może wyglądać po odbudowie. Wizualizacja powstała na podstawie zdjęć wraku i materiałów dostępnych w Internecie. Plac przed wejściem do muzeum. 

Inna wizualizacja. Pasująca do czasów eksploatacji tych autobusów oraz do nam współczesnych, choć w tym drugim przypadku mogłyby być większe problemy ze znalezieniem takiej lokalizacji. Bałtyk w trakcie przejazdu drogą gruntową pomiędzy miejscowościami. 

Wzór namalowany na pojeździe nie jest przypadkowy. Tak był pomalowany pojazd z prawdziwego, dostępnego w Internecie zdjęcia. Niestety było czarno-białe, więc kolor zielony jest interpretacją AI Gemini, choć być może zgodną z rzeczywistością.  

Autobus Bałtyk przemieszcza się drogą gruntową wśród pól. Wizualizacja.

Zanim sztuczna inteligencja stworzyła powyższe obrazy, powstawały zdjęcia różnych dziwnych, aczkolwiek ciekawych pojazdów. Zawsze miał to być Bałtyk, a wychodziły inne autobusy. Były one na tyle interesujące i oryginalne, że postanowiłem je Wam zaprezentować.

Początkowo dla Gemini autobus Bałtyk był Jelczem 043. Przyznam, że całkiem ładnym.

Bałtyk, a w zasadzie udający go Jelcz 043 na placu przed wejściem do Muzeum „Wena” w Oławie. Wizualizacja.

Na bazie tego Jelcza 043 powstały dwa inne „twory”. Utrzymane w tym samym kolorze.

Kolejne ciekawe autobusy, które według AI są Bałtykami. 

Drugi z tych pojazdów spodobał mi się bardziej i postanowiłem pokazać go w scenerii prostej do wygenerowania, a idealnie pasującej do okresu eksploatacji Bałtyków. Gruntowa droga pośród pól.

Fikcyjny Bałtyk przemieszcza się wśród pól.

Uwzględniając zdjęcia wraku oraz materiały dostępne w Internecie, Gemini stworzyło pojazd bardzo zbliżony do autobusu Bałtyk, jednak ze ścianą przednią bazującą na Jelczu „ogórku”. To też wyszło bardzo ciekawie.

Kolejna wizualizacja autobusu Bałtyk pozuje przed wejściem do Muzeum „Wena” w Oławie.

Tak ten nierzeczywisty Bałtyk wygląda w scenerii małego polskiego miasteczka w latach 60-tych. Jest też Warszawa. Niestety zabrakło prompta o likwidacji żółtych tablic rejestracyjnych.

Bałtyk stworzony przez AI z Jelcza 043 pozuje w miasteczku z lat 60-tych. Obok Warszawa. Przyznam, że bardzo podoba mi się taka kompozycja.

Poniżej jeszcze kilka innych „wariacji AI” na temat autobusu Bałtyk. 

To moja ulubiona niepoprawna wizualizacja autobusu Bałtyk. Wyszedł piękny autobus gdzieś na polskiej wsi. Jak prawdziwe stare zdjęcie.

Taki trochę „ikarusowaty”. Kolor obłędny.

 

Inny nierzeczywisty Bałtyk w kilku lokalizacjach. Początkowa obowiązkowa, czyli przed wejściem do Muzeum „Wena”.

Rzeczywisty autobus Bałtyk w drugiej wersji, czyli opartej o czechosłowackie podwozie Škoda 706 RT można zobaczyć w ruchu w końcowej części filmu dokumentalnego pt. „Taśmy marca” z 2018 roku. Jego temat to protesty studentów w Warszawie. Film jest nieodpłatnie dostępny w serwisie VOD TVP.

Nowe filmy – maj 2026

 

W maju 2026 na kanale YouTube Bloga Transportowego (Lukaszwo – Transport Movies) publikowałem filmy dotyczące autobusów i tramwajów. Łącznie osiem nagrań. Jedno duże jakości 4K, a pozostałe to krótkie filmiki typu „shorts”.

Tradycyjnie zaczynam od dużego filmu. Jego bohaterami są tramwaje kursujące po stolicy Bułgarii. Tamtejsza sieć jest dość ciekawa zarówno pod względem taborowym, jak i infrastrukturalnym, bo funkcjonują dwa rozstawy szyn. Wąski i normalny.

Fragment filmu. Wąskotorowy tramwaj Schindler/Siemens Be 4/6 S nr 669 na linii 12. 

Fragment filmu. Wąskotorowy tramwaj Tatra T6A2B nr 3040 na linii 10. W tle produkt polski, czyli PESA Swing 122NaSF. 

Fragment filmu. Wąskotorowy tramwaj PESA Swing 122NaSF nr 2304 na linii 27.

Fragment filmu. Normalnotorowy skład Tatra T6A5 + Tatra T6A5 nr 4149 + 4151 na linii 22.

Nagrywałem 17 kwietnia 2026 w centrum Sofii. Oto, jakie pojazdy zobaczycie na filmie:

0:12 - PESA Swing 122NaSF nr 2317, linia 27;

0:32 - PESA Swing 122NaSF nr 2344, linia 18;

1:00 - Tatra T6A2B nr 3040, linia 10;

1:22 - PESA Swing 122NaSF nr 2304, linia 27;

1:37 - Inekon T8M-700IT nr 3407, linia 12;

1:44 - Schindler/Siemens Be 4/6 S nr 669, linia 12;

1:56 - PESA Swing 122NaSF nr 2304, linia 27;

2:06 - Tatra T6A5 nr 4167, linia 21;

2:15 - Schindler/Siemens Be 4/6 S nr 669, linia 12;

2:26 - Tatra T6A5 + Tatra T6A5 nr 4148 + 4150, linia 22;

2:36 - Tatra T6A5 + Tatra T6A5 nr 4186 + 4187, linia 22;

2:50 - Tatra T6A5 + Tatra T6A5 nr 4149 + 4151, linia 22.

Pierwszy majowy „shorts” prezentuje autobus z MPK Kraków. To Solaris Urbino 12 mild hybrid nr BU354 udokumentowany w trakcie obsługi linii 122 do pętli Zesławice.

Ulica Nowolipki (obok zajezdni Bieńczyce). 12 kwietnia 2026.

Ponownie zapraszam do Sofii. Tramwaj PESA Swing nr 2343 w trakcie obsługi linii 18. Plac Sweta Nedela obok cerkwi o tej samej nazwie. 17 marca 2026.

Wracamy do Polski. Należący do MPK Kraków autobus Mercedes-Benz Citaro nr BO293 w trakcie obsługi linii 138 do pętli Kombinat. 

Przejazd z ul. Nowolipki w Makuszyńskiego. 12 kwietnia 2026.

Kraków, al. Andersa, przed przystankiem „DH Wanda”. Wagon N8S-NF nr HK457 w trakcie obsługi linii  16 do pętli Mistrzejowice. 8 kwietnia 2026.

Kraków, ul. Radzikowskiego. Należący do MPK Kraków autobus Autosan Sancity 9LE o oznaczeniu BA139 w trakcie obsługi linii 140 do końcówki Radzikowskiego Osiedle. 26 stycznia 2026.

Kraków. Tramwaj PESA 2014N nr HG921 na linii 52. Aleja Andersa przed przystankiem „DH Wanda”. Kierunek pętla Osiedle Piastów. 9 kwietnia 2026.

Pierwsze dni eksploatacji najnowszych autobusów Irizar ie bus 12 z MPK Kraków. 

Tu pojazd o oznaczeniu DE654. Przejazd techniczny po ładowaniu, wyjazd do obsługi linii 304. Ulica Warszawska. 30 maja 2026.

Tramwaje w Sofii już niedługo będą bohaterami oddzielnego materiału w Blogu Transportowym. Zajmę się też tematem najnowszych autobusów Irizar ie bus 12 z MPK Kraków.

Transexpo 2024 (4) – Otokar

 

Przedstawiłem już ekspozycję Karsana (tu link do tego materiału). Teraz zgodnie z zapowiedzią, pora na kolejnego tureckiego producenta. To dobrze już w Polsce znana marka Otokar. Jej przedstawicielem na Polskę jest firma Bus Trans Technik z miejscowości Majdan (województwo mazowieckie).

Łącznie w Kielcach wystawiono cztery pojazdy. Jeden na zewnątrz, przed wejściem do głównej hali ekspozycyjnej, a pozostałe już pod dachem, w owej głównej hali. 

Miejscówka bardzo dobra, bo była to pierwsza ekspozycja, na którą natrafiali zwiedzający zmierzający wejściem od strony ulicy Wystawowej.

Autobus pokazany „pod chmurką” to Otokar Centro C. Jednodrzwiowy pojazd dedykowany dla komunikacji miejskiej. Długość 6,6 m, a maksymalna pojemność to 34 pasażerów. Jego szerokość wynosi 2,2 m, a wysokość 2,9 m.

Z informacji dostępnych w Internecie wynika, że w Polsce za wyjątkiem jazd testowych nie są eksploatowane Otokary Centro C. W Europie można je zobaczyć np. we Włoszech, w Neapolu.

Otokar Centro C zaprezentowany na terenie zewnętrznym. 16.10.2024.

Otokar Centro C. Wnętrze autobusu wraz ze stanowiskiem pracy kierowcy.

Otokar Centro C. Tabliczka znamionowa.

Teraz zapraszam do głównej hali wystawienniczej, gdzie pokazano trzy Otokary. Zaczynam od najmniejszego. To elektryczny odpowiednik wersji z napędem Diesla ustawionej na zewnątrz. Dokładnie model e-Centro C. 

Ma on również długość 6,6 m, ale maksymalna ilość pasażerów jest tu minimalnie mniejsza – 32 osoby. 

Najprostszym do rozpoznania elementem rozróżniającym autobus elektryczny od spalinowego jest ściana przednia, a dokładniej światła. Medel e-Centro C ma je znacznie większe.

Takie autobusy są już eksploatowane w Polsce. Dwa egzemplarze posiada PKS Grodzisk Mazowiecki.

Otokar e-Centro C.

Otokar e-Centro C. Wnętrze autobusu wraz ze stanowiskiem pracy kierowcy.

Otokar e-Centro C. Tabliczka znamionowa.

Na stoisku Otokara zaprezentowano także autobus szkolny. To model Navigo U przeznaczony dla Gminy Rutka-Tartak z województwa podlaskiego. Pojazd wyposażono w windę dla osób z niepełnosprawnością, którą umieszczono w dodatkowych, dedykowanych drzwiach na środku autobusu.

Obecnie w ofercie Otokara znajdują się trzy wersje modelu Navigo U. To Navigo U 7 o długości 7,8 m i maksymalnej pojemności 33 pasażerów. Navigo U 8 o długości 8,5 m i o maksymalnej pojemności 37 pasażerów oraz Navigo U 9 o długości 9,2 m i o maksymalnej pojemności 41 pasażerów.

Wszystkie te wersje mają szerokość 2,3 m i wysokość 3,2 m. 

Autobus szkolny pokazany w Kielcach to przedstawiciel modelu Navigo U 8.

Otokar Navigo U 8. Autobus szkolny Gminy Rutka-Tartak. 

Otokar Navigo U 8. Wnętrze autobusu wraz ze stanowiskiem pracy kierowcy.

Otokar Navigo U 8. Tabliczka znamionowa.

W Kielcach wystawiono także wersję turystyczną modelu Navigo, czyli oznaczoną symbolem „T”. Czerwony autobus z logotypem nowego właściciela, firmy Wisiński – Przewozy Autokarowe z miejscowości Stoczek Łukowski (województwo lubelskie).

Podobnie, jak międzymiastowe modele „U”, Otokary Navigo T dostępne są w trzech wersjach wielkościowych: T 7, T 8 i T 9. Wymiary te same, co dla „U”, natomiast maksymalne pojemności pojazdów to odpowiednio 33, 35 i 39 pasażerów.

Pokazany na targach egzemplarz to model Navigo T 8.

Otokar Navigo T 8 dla firmy Wisiński – Przewozy Autokarowe z miejscowości Stoczek Łukowski.

Otokar Navigo T 8. Fragment wnętrza autobusu.

Tyle w temacie marki Otokar. Kolejną część reportażu z Transexpo 2024 poświęcę wodorowym autobusom ARTHUR H2.

Część nr 5 - ARTHUR.

Relacja z TransExpo 2022.

Relacja z TransExpo 2018.

Relacja z TransExpo 2016.

Relacja z TransExpo 2010.

Pierwszy wpis dotyczący Transexpo 2024.