Lesbos, autobusy (1) – Vatera, KTEL Lesbos

 

Grecka wyspa Lesbos nie jest tak popularna wśród turystów, jak chociażby Rodos, Kreta, czy Korfu. Szczególnie rejon południowy wolny jest od tak zwanej „komercji hotelowej”. Spokój, cisza i piękno przyrody. Na pewno na tę mniejszą popularności wpływ miał także masowy przyjazd imigrantów. Docierali oni na Lesbos z pobliskiej, doskonale widocznej z brzegu Turcji. Dziś uchodźcy już nie przybywają na wyspę, a w przeznaczonych dla nich ośrodkach pozostaje bardzo mało osób. 

Takim cichym, spokojnym miejscem na południu jest mała miejscowość Vatera (Βατερά). Ciągnie się ona przez kilka kilometrów wzdłuż wybrzeża. W rejonie tym występują np. liczne gaje oliwne z pięknymi, kilkusetletnimi drzewami.   

W okresie zimowym Vatera ma bardzo ograniczony dostęp do transportu publicznego, który ma „lepszą” ofertę jedynie z oddalonej o około 8 kilometrów miejscowości Polichnitos. Piszę z użyciem cudzysłowu, bo to tylko jeden kurs więcej. Tam znajduje się mała baza miejscowego przewoźnika KTEL Lesbos. 

Czym jest KTEL? To odpowiednik polskich PKS-ów, czyli firm realizujących transport między miejscowościami w danym rejonie kraju, np. na konkretnej wyspie. Według informacji dostępnych w Internecie, obecnie w Grecji funkcjonuje ponad 60 przedsiębiorstw KTEL (po grecku ΚΤΕΛ). Jednym z nich jest właśnie KTEL Lesbos (ΚΤΕΛ Λέσβου).

Głowna siedziba firmy mieści się w stolicy wyspy, w miejscowości Mitylena. To z tamtejszego dworca autobusowego można dojechać do ważniejszych lokalizacji na Lesbos. Rozkłady jazdy nie porażają jednak częstotliwością, nawet w trakcie letniego sezonu turystycznego. Na najpopularniejszych trasach pojawia się wówczas maksymalnie 4 – 5 odjazdów dziennie. Autobusy kursują zawsze w relacji do i z Mityleny. W oficjalnych rozkładach nie ma innych tras pomiędzy pozostałymi głównymi miejscowościami. Takie są jednak realizowane, ale jako szkolne i raczej niedostępne dla pozostałej grupy podróżnych. 

Ze wzglądu na małą popularność wyspy Lesbos, w Internecie nie ma zbyt wielu zdjęć tamtejszych autobusów. 

Wracam jednak do miejscowości Vatera, w której spędziliśmy kilka czerwcowych dni. Wówczas obowiązywał jeszcze zimowy rozkład jazdy, w jedynej słusznej relacji, czyli do stolicy wyspy.

Wówczas w dzień roboczy jedyny autobus odjeżdżał stamtąd o godzinie 6:30. Jak na ewentualną wycieczkę do Mityleny to bardzo wcześnie, szczególnie uwzględniając fakt, że o tej porze w hotelach (w Vaterze jest ich tylko kilka) jeszcze nie ma śniadania. Druga opcja to kurs o 8:30, ale realizowany ze wspomnianej, oddalonej o około 8 kilometrów miejscowości Polichnitos. Tam, na małym placu nocują dwa autobusy przydzielone do trasy Vatera – Polichnitos – Mitylena.

Dwa autobusy dziennie odjeżdżały do Mityleny i tyle samo wracało. Pierwszy kurs o 12:00, drugi o 14:00, czyli jak na opcję turystycznego wyjazdu to zdecydowanie za wcześnie. W tym przypadku nie było już opcji skróconej do Polichnitos. Oba kończyły trasę w Vaterze i bez pasażerów wracały na nocleg do Polichnitos.

Dwa autobusy Hispano Divo z KTEL Lesbos (ΚΤΕΛ Λέσβου) bazujące w Polichnitos. To taka miejscowa placówka terenowa. Miejsce ich postoju jest wyraźnie oznakowane, że to stanowiska tylko dla KTEL. Pierwszy na górnym zdjęciu autobus ma nr 13, a drugi (ten z większą ilością białego koloru) to nr 12. 14 czerwca 2026.

W soboty dostępna była jedna para kursów, o 6:30 z Vatery (od maja zmiana na 7:30) i o 13:00 powrót z Mityleny. W niedzielę oddział z Polichnitos nie pracował.

Zimowy rozkład jazdy ΚΤΕΛ Λέσβου (cała sieć połączeń). Wersja z kwietnia 2026. Źródło: Facebook ΚΤΕΛ Λέσβου. Tu link do strony.

Od 4 lipca 2026 wprowadzono pierwszą sezonową zmianę, uruchamiając drugi kurs do Vatery w sobotę. Do jego obsługi nie wyznaczono pojazdu z placówki w Polichnitos, lecz z głównego oddziału. Odjazdy z Mityleny o 10:00 i 13:00, a z Vatery o 7:30 i 16:00. Dodatkowo obsługiwane zaczęły być także niedziele. Z Mityleny o 10:00 i powrót z Vatery o 16:00.

Natomiast najlepszy rozkład jazdy dla Vatery wystartował od poniedziałku 20 lipca 2026. Wówczas w dni robocze dodano trzeci kurs oraz zaprzestano skracania relacji. Odjazdy z Mityleny o 10:00, 12:00 i 14:00. Odjazdy z Vatery o 6:30, 8:00 i 16:00. Soboty i niedziele bez zmian. Taki stan trwał do końca sierpnia, gdy zaczęto wprowadzać posezonowe ograniczenia.

Najlepsza, sezonowa wersja rozkładu jazdy dla Vatery. Stan na dzień 26 sierpnia 2026. Źródło: www.ktel-lesvou.gr.

Dworzec autobusowy KTEL w Mitylenie. Hispano Divo nr 13 krótko po zakończeniu wówczas jedynego kursu z Vatery. Tuż przy autobusie stoliki kawiarni. 11 czerwca 2026.

Przystanki w Vaterze rozmieszczone są na całej długości wybrzeża, wzdłuż którego przebiega główna droga. Brak na nich rozkładów jazdy. Trzeba po prostu czekać, bazując na godzinach dotyczących punktu początkowego. Na podstawie kilkudniowej obserwacji ustaliłem, że kurs do Mityleny zaczyna się w rejonie hotelu „Irini”, następnie przez całą Vaterę autobus przejeżdża za hotel „Sappho Beach”, zawraca i kieruje się na drogę wylotową w stronę Polichnitos. W relacji powrotnej jedzie odwrotnie.

Infrastruktura przystankowa w Vaterze jest bardzo prosta. Nie ma wiaty, rozkładu jazdy. Tylko zwykły słupek. Na zdjęciach przystanek zlokalizowany na skrzyżowaniu głównej, nadmorskiej drogi z trasą do Polichnitos. 8 czerwca 2026.

 

Inny przystanek w Vaterze. W rejonie hotelu „Sappho Beach”. Tu autobusy zawracają. Nie korzystają jednak z widocznej gruntowej pętli, tylko wycofują w sąsiednią uliczkę. 8 czerwca 2026.

 

Vatera przy hotelu „Sappho Beach”. Autobus Hispano Divo nr 12 kończy kurs z Mityleny (ten pierwszy, z godziny 12:00). 11 czerwca 2026.

Rozkładowy czas przejazdu z Vatery do stolicy wyspy to godzina i 30 minut. Odległość 70 km, a cena biletu 7,40 euro. Wszystkie autobusy jadące w stronę dworca KTEL w Mitylenie, przejeżdżają obok portu. W relacji do Vatery pomijają tamtą lokalizację.

Rzeczywisty czas przejazdu jest różny i zależy także od kierowcy. Dosłownie – więcej szczegółów w następnej części autobusowej relacji z wyspy Lesbos. Opiszę w niej naszą podróż autobusami ΚΤΕΛ Λέσβου.

Nowe filmy – lipiec 2026

 

Lipiec 2026 na kanale filmowym Bloga Transportowego (Lukaszwo – Transport Movies) był dość obfity, bo zamieściłem aż 10 nowych nagrań. Jeden duży film jakości 4K, a pozostałe to krótkie materiały typu „shorts”.

Tematyka tramwajowa i autobusowa.

Na początek film 4K. Kraków, różne tramwaje nagrane w kilku lokalizacjach. Kwiecień - maj 2026.

Fragment filmu. Wagon MAN N8S-NF nr HK457 na linii 16. Aleja Andersa, przy przystanku „DH Wanda”.

Fragment filmu. Duewag GT8C nr RF311 na linii 11. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa).

Oto, co zobaczycie na tym dwuminutowym nagraniu:

0:12 - Stadler Tango Lajkonik nr HY862 na linii 9. Aleja Andersa, przy przystanku „DH Wanda”;

0:28 - MAN N8S-NF nr HK457 na linii 16. Aleja Andersa, przy przystanku „DH Wanda”;

0:44 - PESA 2014N nr HG930 na linii 24. Ulica Na Zjeździe, przystanek „Plac Bohaterów Getta”;

1:00 - Duewag GT8N nr RF316 na linii 17. Ulica Na Zjeździe, przystanek „Plac Bohaterów Getta”;

1:10 - Stadler Tango Lajkonik II nr HY732 na linii 3. Ulica Na Zjeździe, przystanek „Plac Bohaterów Getta”;

1:21 - Stadler Tango Lajkonik nr RY827 na linii 50. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa);

1:33 - Duewag GT8C nr RF311 na linii 11. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa);

1:47 - Stadler Tango Lajkonik II nr HY720 na linii 9. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa);

1:56 - Stadler Tango Lajkonik II nr RY889 na linii 50. Droga łącząca ul. Lipską z Wielicką (estakada tramwajowa).

Lipcowe filmy typu „shorts” dotyczą głównie Krakowa i kursujących po nim historycznych pojazdów. 

Na początek zapraszam na ul. skrzyżowanie ul. Dietla z ul. Starowiślną. Nagrałem tam autobus Scania CN113ALB nr 38030 w trakcie obsługi linii specjalnej 584 w relacji Zajezdnia Wola Duchacka - Prądnik Czerwony P+R. 21 czerwca 2026.

Kraków, ul. Basztowa przy Barbakanie. Przejazd techniczny wypożyczonego z Poznania wagonu Beijnes 3G nr 610. 4 lipca 2026.

Kraków. Aleja Pokoju, przystanek Teatr Variété. Tramwaj MAN Tw, czyli SN3 („Zeppelin”) nr 92 w trakcie obsługi linii specjalnej 47 w relacji Dąbie - Czerwone Maki P+R. 5 lipca 2026.

Kraków. Historyczny autobus San H100B z MPK Kraków (w oznakowaniu MPK Toruń, z którego pochodzi) w trakcie obsługi linii specjalnej 500 w relacji Nowy Kleparz - Podgórze SKA. Odjazd z pętli Nowy Kleparz. 12 lipca 2026.

Kraków. Spotkanie tramwajów Beijnes 3G nr 610 (wypożyczony z MPK Poznań) i Stadler Tango nr RY825 na dość nietypowym układzie torowym ul. św. Wawrzyńca. Wagon z Poznania w ramach Krakowskiej Linii Muzealnej obsługuje linię 0, natomiast krakowski Stadler to nauka jazdy. Widok w tym miejscu równolegle ustawionych tramwajów nie jest zbyt częsty. Spotkanie takich pojazdów obok siebie i w tej lokalizacji już raczej nie będzie możliwe. 21 czerwca 2026.

Kraków. Historyczny autobus San H100B z MPK Kraków (w oznakowaniu MPK Toruń, z którego pochodzi) w trakcie obsługi pierwszego kursu linii specjalnej 500 w relacji Podgórze SKA - Nowy Kleparz. Końcowy odcinek przed pętlą Nowy Kleparz. 12 lipca 2026.

Kraków. Wypożyczony od Tramwajów Śląskich wagon Konstal 102Na nr 183 w trakcie obsługi linii specjalnej 40 w relacji Mistrzejowice - Pleszów. Aleja Andersa, wjazd na przystanek „DH Wanda”, kierunek Mistrzejowice. 19 lipca 2026.

Kraków, al. Andersa. Wypożyczony z Poznania tramwaj Beijnes 3G w trakcie obsługi linii specjalnej 40 w relacji Mistrzejowice - Pleszów. Odjazd z przystanku „DH Wanda”, kierunek Pleszów. Kilka przystanków dalej wagon uległ awarii i zakończył kursowanie. 19 lipca 2026.

Grecja, wyspa Lesbos, miejscowość Vatera. Wzdłuż linii brzegowej jedzie kończący kurs ze stolicy wyspy (Mitylena) autobus Hispano Divo przewoźnika KTEL Lesbos (ΚΤΕΛ ΛΕΣΒΟΥ). Autobus oznaczony jest numerem 12. Wówczas w dzień roboczy z Vatery do Mityleny odjeżdżał tylko jeden autobus, a w relacji powrotnej jechały dwa. To ten pierwszy kurs, na 12:00 z Mityleny. 11 czerwca 2026.

Tramwaje wypożyczone do Krakowa z Poznania i Katowic pojawią się jeszcze w Blogu Transportowym. Będzie także większy materiał o autobusach z wyspy Lesbos.

Aegean w Krakowie

 

Podróże tanimi liniami lotniczymi (np. Wizz Air, Ryanair) często dają możliwość „spacerowania” po płycie lotniska. Jeżeli maszyna jest blisko terminalu, nie ma sensu przewożenia pasażerów autobusami. Oczywiście idzie się wyznaczoną ścieżką i pod kontrolą pracowników (choć nie zawsze, w Genui zdarzyło nam się, że nie wiedzieliśmy, w którą stronę mamy skręcić, a bardzo spieszyliśmy się). Można wówczas bez przeszkód przyglądać się pracy lotniska i oczywiście w miarę możliwości zrobić zdjęcia. 

Taką możliwość miałem niedawno, na terenie krakowskiego portu lotniczego w Balicach. Naszym celem był Wizz Air do wspomnianej włoskiej Genui. Obok tej maszyny, przy rękawie stał samolot greckich linii Aegean. Ten przewoźnik stale gości w Kraków Airport, ale dla mnie jest dość rzadkim widokiem. Możliwość sfotografowania maszyny w jego barwach była więc dla mnie wyjątkową gratką. 

Samolot wówczas przyjmował na pokład pasażerów rejsu do Aten. To 17-letni Airbus A320-200 o rejestracji SX-DVS. Dostarczony do Aegean Airlines w grudniu 2008.

Airbus A320-200 o rejestracji SX-DVS z Aegean Airlines podpięty do rękawa oczekuje na powrót do stolicy Grecji. Przed samolotem widoczny elektryczny ciągnik transportowy produkcji polskiej firmy Bartesko z miejscowości Koźmin Wielkopolski (nr 2352 we flocie Airport Services). 27.02.2026.

 

SX-DVS z Aegean Airlines pozuje na krakowskim lotnisku. 27.02.2026.

Lotniskiem bazowym dla prezentowanego Airbusa są Ateny (port lotniczy Ateny im. Elefteriosa Wenizelosa, największe lotnisko w Grecji). Pod koniec marca 2026 maszyna ta obsługiwała loty krajowe do Santorini, Rodos i Korfu oraz zagraniczne do Włoch (Mediolan, Wenecja), Hiszpanii (Madryt), Chorwacji (Zagrzeb), Szwecji (Goteborg, Sztokholm), Turcji (Stambuł, Izmir), Danii (Kopenchaga), Bułgarii (Sofia) i Rumunii (Bukareszt).

Linie lotnicze Aegean pojawiły się już w Blogu Transportowym, w reportażu prezentującym samoloty w Katowicach i Salonikach (Thessaloniki) – tu link. 

Airbusa A320-200 o rejestracji SX-DGO mogliście zobaczyć na filmie prezentującym ruch samolotów na krakowskim lotnisku. W jego końcowej części widać kołowanie i odlot tej maszyny do Aten. Tu link.

W obu tych przypadkach widać dawne malowanie Aegean Airlines. Obecne, w którym prezentuje się SX-DVS zawiera więcej niebieskiego koloru. Przyznam, że ta wersja bardziej mi się podoba.

Aegean Airlines to największy przewoźnik lotniczy w Grecji. Jego główną siedzibą są Ateny. Pod obecną nazwą funkcjonuje od 1999 roku, wcześniej jako Aegean Aviation (od 1987 roku). Linie Aegan w roku 1999 wykupiły przewoźnika o nazwie Air Greece.

Według portalu Planespotters.net, linie Aegean eksploatują obecnie 51 samolotów. Są to wyłącznie Airbusy, w tym 32 egzemplarze A320 i 19 sztuk A321.  

Dni NATO 2022 Ostrawa (1) – samoloty cywilne

 

W Blogu Transportowym co jakiś czas opisuję imprezy transportowe odbywające się w Czechach (tu przykładowy link). Jednym z najbardziej znanych i przyciągających tłumy zwiedzających wydarzeń dotyczących prezentacji różnych pojazdów są organizowane od wielu lat Dni NATO. W tym roku była to już ich 22 edycja, połączona z odbywającymi się po raz 13. Dniami Czeskich Sił Powietrznych (22. Dny NATO v Ostravě & 13. Dny Vzdušných sil AČR). Wydarzenie to ma miejsce na lotnisku w miejscowości Mošnov w rejonie Ostrawy (Ostrava Airport). 

W tym roku impreza ta odbyła się 17 i 18 września i tradycyjnie przyciągnęła ogromne ilości osób. Organizatorzy podali, że łącznie odwiedziło ją 110 tysięcy zwiedzających, z czego 85 tysięcy pierwszego dnia. Wówczas trafiłem tam także i ja. 

Dni NATO to bez wątpienia impreza wojskowa, ale dająca także możliwość zapoznania się z cywilnymi środkami transportu, np. z taborem straży pożarnej. Były również cywilne samoloty. One wprawdzie nie stanowiły ekspozycji, ale stały w miejscu dostępnym dla zwiedzających. Ogrodzone, ale doskonale widoczne.

Wstęp na teren imprezy był możliwy od godziny 8:30, a parkingi otwierano już o 6:30. Na tę godzinę próbowało dojechać bardzo dużo osób, więc tworzyły się ogromne korki. Pierwotnie mieliśmy jechać pociągiem, ale podana przez organizatorów odległość 3 km do przejścia ze stacji na teren imprezy oraz niezbyt dobry rozkład jazdy spowodowały zmianę zdania. Tym bardziej, że zwiedzenie rozległego terenu, na którym odbywają się Dni NATO wymaga dość długiego chodzenia. 

Parking dla samochodów znajdował się na obszarze lotniska, na terenie zielonym. Tuż obok będących bohaterami tego materiału samolotów cywilnych. Przyleciały one do mającej tam siedzibę firmy JOB AIR Technic, która podaje na swojej stronie internetowej, że prowadzone przez nią centrum serwisowe uważane jest za jedno z największych w Europie Środkowej.

Lista usług oferowanych przez JOB AIR Technic jest dość spora. Znajdziemy na niej np. poważne naprawy lub modyfikacje, ważenie samolotów, dostosowanie systemów nawigacyjnych i remont akumulatorów lotniczych. Firma specjalizuje się w obsłudze technicznej następujących maszyn: Boeing 737-300 / 400 / 500 (CFM56); Boeing 737-600 / 700 / 800 / 900 (CFM56); Boeing 737 MAX (CFM LEAP-1B); Airbus A320 CEO (CFM56, IAE V2500); Airbus A330 (GE CF6, PW 4000, RR Trent 700) i Airbus A320neo (CFM LEAP-1A, PW 1100G).

Samoloty cywilne zlokalizowane przy hangarze JOB AIR Technic były ustawione dość ciasno, dlatego nie wszystkie udało mi się sfotografować i zidentyfikować. 

Najlepiej widoczny (pomijając ogrodzenie) był pomalowany na biało Airbus A321-200 o rejestracji N226WG należący do Wings Capital Partners z USA. Jest to prywatna platforma leasingu samolotów, które są wynajmowane liniom lotniczym na całym świecie. Jak podano na stronie internetowej platformy, Wings jest własnością aktywnych inwestorów, Sightway Capital, firmy Two Sigma, Corrum Capital i zespołu Wings Management Team.

Omawiana maszyna została zbudowana we wrześniu 2017 i pod oznaczeniem XA-ZEN latała dla meksykańskich linii Interjet. To dość ciekawy przewoźnik ze względu na eksploatowany tabor, którego podstawą były rosyjskie samoloty Suchoj Superjet 100-95. Jak podaje portal Planespotters.net, miał ich aż 22 egzemplarze. Piszę w czasie przeszłym, bo w roku 2021 ogłoszono upadłość linii Interjet. Przyczyną była między innymi pandemia COVID-19. 

W marcu 2020 samolot ten został wycofany z eksploatacji i oczekiwał na nowego wynajmującego w USA, a następnie w Europie. W Internecie można natrafić na informacje, że po remoncie z Ostrawy odleci do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, gdzie będzie eksploatowany przez Air Arabia.

Biały Airbus A321-200 o rejestracji N226WG z platformy leasingowej Wings Capital Partners. W tle pozostałe samoloty ciasno ustawione przy hali JOB AIR Technic. Najbliżej biało-niebieski Boeing 737-45D(SF) z CargoLogic Germany. 17.09.2022.

Trochę inne spojrzenie na Airbusa A321-200 nr N226WG i inne samoloty - zza parkingu dla osobówek zlokalizowanego na pasie zieleni. 17.09.2022.

Obok Arbusa z Wings Capital Partners ustawiono maszynę w konfiguracji cargo, czyli Boeinga 737-45D(SF) o rejestracji D-ACLX w barwach CargoLogic Germany. To firma będąca częścią rosyjskiej Grupy Volga-Dnepr. Obecnie nie prowadzi ona działalności transportowej, co wynika bezpośrednio z sankcji wojennych nałożonych po agresji Rosji na Ukrainę. Jak podaje portal Planespotters.net, flotę CargoLogic Germany tworzą tylko trzy samoloty, same Boeingi 737. Oprócz ostrawskiego lotniska, stoją one odstawione w Helsinkach (Finlandia) i na Węgrzech, w Budapeszcie.

Omawiany samolot o rejestracji D-ACLX to rocznik 1997. Aż do roku 2017 latający pod polską rejestracją SP-LLF jako Boeing 737-45D w barwach LOT-u. Przyznam, że miałem okazję podróżować na jego pokładzie w 2011 roku. Obsługiwał wówczas rejs czarterowy LO 6221 Katowice – Thessaloniki (Saloniki). Tu link do wpisu na ten temat.

Przed Boeingiem cargo D-ACLX, obok białego Airbusa N226WG ustawiono maszynę w malowaniu linii Ryanair. Samolot był bardzo zasłonięty, więc na wykonanych wówczas zdjęciach udokumentowałem jedynie jego fragmenty. To Boeing 737-8AS(WL) o rejestracji EI-EVW. Rocznik 2012. Do Ryanaira raczej już nie wróci. Leasing maszyny został zakończony.

Towarowy Boeing 737-45D(SF) o rejestracji D-ACLX z CargoLogic Germany. Przed nim widoczny fragment dawnej maszyny linii Ryanair. 17.09.2022.

Kolejny z ustawionych w Mošnovie samolotów to biały Boeing 737-5L9 o rejestracji T7-CTA. Rocznik 1998. Obecnie własność prywatna - Enrique Piñeyro, były pilot linii lotniczych, a teraz aktor i producent filmowy.

Maszyna ta swoje pierwsze rejsy realizowała dla nieistniejących już duńskich linii Maersk Air. Miała też epizody w Polskich Liniach Lotniczych LOT (jako SP-LKK) i niemieckich Air Berlin. Od 2007 do 2019 roku eksploatowały ją indonezyjskie linie Travira Air (jako PK-TVZ).

Boeing 737-5L9 o rejestracji T7-CTA należący do Enrique Piñeyro. Po lewej stronie widać ogon samolotu w barwach Ukraine International Airlines, a po prawej fragmenty maszyny ex Ellinair - piszę o nich poniżej. 

Pośród innych maszyn widoczne były fragmenty samolotu rosyjskich linii lotniczych Pobeda. To dopiero trzyletni Boeing 737-8MC(WL) o rejestracji VP-BQY. Maszyna na lotnisku w Mošnovie jest odstawiona od lutego 2022. Trafiła tam na kilka dni przed atakiem Rosji na Ukrainę.

Ustawiony tyłem do ewentualnych fotografujących stał Airbus A320-214 o dość nietypowej rejestracji 2-WZIE. Własność firmy leasingowej SMBC Aviation Capital, do której maszyna wróciła po zakończeniu wynajmu. To rocznik 2008. Od nowości eksploatowany przez Air Arabia (jako A6-ABO), a od 2014 roku do 2020 latający dla egipskich linii Air Cairo (jako SU-BSM). W grudniu 2020 maszyna trafiła na ostrawskie lotnisko.

Z tyłu stał też Boeing 737-8AS(WL) w barwach Ukraine International Airlines. To dawny UR-PSU. Rocznik 2009. Do roku 2016 eksploatowany przez linie Ryanair (jako EI-EFS), a potem trafił na Ukrainę. Obecnie pod rejestracją OE-IMA samolot wrócił do właściciela (SMBC Aviation Capital) i oczekuje na ewentualny nowy wynajem.

Airbus A320-214 o rejestracji 2-WZIE z SMBC Aviation Capital. Za nim widoczne fragmenty Boeinga 737-8MC(WL) w biało-niebieskim malowaniu rosyjskich linii Pobeda.

Najbliżej hali stał ustawiony Airbus A319-133 w biało-niebieskich barwach greckich linii Ellinair. Przewoźnik ten działał w latach 2014 – 2021 obsługując również loty do Polski. To rocznik 2008, który swoje pierwsze loty wykonywał dla meksykańskich linii Volaris (jako XA-VOO). Potem stał się greckim SX-EMB, a od 2021 roku ma obecną rejestrację EI-FGE i jako własność FPG Group oczekuje na kolejnego najemcę.

Airbus A319-133 o rejestracji EI-FGE należący do FPG Group, w biało-niebieskim malowaniu nieistniejących linii Ellinair. Po lewej ogon T7-CTA.

W pewnym oddaleniu od tymczasowego wygrodzenia, przy hali JOB AIR Technic ustawił się samolot, który przyleciał na Dni NATO. Gulfstream Aerospace G-V greckiej armii. Dokładnie maszyna o oznaczeniu 678. 

Gulfstream Aerospace G-V nr 678 z greckiej armii przyleciał specjalnie na Dni NATO. W tle Boeing 737 w barwach Ukraine International Airlines, a dalej maszyna z logo irlandzkich linii Aer Lingus.

Po drugiej stronie lotniska także ustawiono kilka cywilnych maszyn. Przedstawię je w drugiej części relacji z Dni NATO 2022 w Ostrawie.

Część nr 2 - Volaris i inne samoloty cywilne.

Connecting Europe Express

 

We wpisie prezentującym znaczki o tematyce kolejowej (tu link) wspomniałem o specjalnym pociągu o nazwie Connecting Europe Express, który we wrześniu przemierzy Europę, zatrzymując się także na polskich stacjach. Został on uruchomiony w związku z obchodzonym Europejskim Rokiem Kolei 2021. Jego trasę zaplanowano przez terytoria aż 26 krajów. Odległość, którą pokona szacuje się na 20 tysięcy kilometrów. Przejazd pociągu jest możliwy dzięki współpracy aż 40 partnerów kolejowych. 

Pociąg Connecting Europe Express swą długą podróż rozpoczął 2 września 2021 w Portugalii, dokładnie w Lizbonie (dworzec Oriente). Tworzył go sześcioczłonowy skład Talgo hiszpańskich kolei RENFE w charakterystycznych niebieskich barwach, prowadzony elektrowozem Kolei Portugalskich (Comboios de Portugal) serii 5600. Dokładnie była to maszyna numer 5604. Z Portugalii Connecting Europe Express wjechał do Hiszpanii, zatrzymując się na noc z 3 na 4 września 2021 w Madrycie. Przekroczenie granicy oznaczało także zmianę lokomotywy – na maszynę RENFE. Był to elektrowóz 252-075. W przeciwieństwie do maszyny kolei portugalskich, nie miał on żadnej okolicznościowej okleiny. Tylko zwykłe malowanie firmowe RENFE, w niektórych miejscach lekko wytarte.

Pociąg Connecting Europe Express wyrusza w podróż po Europie ze stacji Lisboa Oriente. Prowadzi go elektrowóz CP 5604, a skład to Talgo IV nr 4B12. Źródło: YouTube, kanał Daniel Nogueira. Tu link do całego filmu.

Na portalu YouTube znajdziemy sporo filmów przedstawiających Connecting Europe Express w trakcie trwającej od 2 września podróży z Lizbony do Paryża. Ten screen pokazuje wydarzenie poprzedzające, czyli transport składu Talgo z Hiszpanii do stolicy Portugalii. Prowadzi go spalinówka 333-404 kolei RENFE. Źródło: YouTube, kanał Fernando Liberato. Tu link do całego filmu.

Przez teren Hiszpanii Connecting Europe Express był prowadzony elektrowozem RENFE o oznaczeniu 252-075. Źródło: YouTube, kanał Ferrocarril Ibérico - Canal Oficial. Tu link do całego filmu.

Z Hiszpanii w dniu 4 września 2021 Connecting Europe Express wjechał do Francji, zatrzymując się w przygranicznej miejscowości Hendaye. Tam nastąpiła zmiana pociągu. Kursujący po iberyjskim rozstawie szyn (1668 mm) skład Talgo został zastąpiony przez wagony normalnotorowe (1435 mm), które wyruszyły w ponad miesięczną podróż. Zmieniały się tylko lokomotywy.

Elektrowóz 252-047 hiszpańskich kolei RENFE odjeżdża ze składem Talgo IV z francuskiej stacji Hendaye, gdzie przyprowadziła go maszyna 252-075 (teraz jest ona na końcu pociągu). To powrót do Hiszpanii. Na sąsiednim torze stał już Connecting Europe Express w wersji na tor 1435 mm. Źródło: YouTube, kanał Trenvista. Tu link do całego filmu. W opisie do nagrania podano, że to najprawdopodobniej ostatnia podróż pochodzącego z lat 80-tych Talgo IV nr 4B12. Przypuszczalnie zostanie zezłomowany.

Stacja graniczna Hendaye. Po prawej stronie iberyjski Connecting Europe Express z hiszpańską lokomotywą 252-075, a po lewej normalnotorowy z francuską lokomotywą kolei SNCF BB 7296. Źródło: YouTube, kanał FBRailways. Tu link do całego filmu.

Elektrowóz kolei SNCF o oznaczeniu BB 7296 (rocznik 1980) prowadził Connecting Europe Express przez Francję. Również i ten przewoźnik nie ozdobił lokomotywy okolicznościową grafiką. Źródło: YouTube, kanał FBRailways. Tu link do całego filmu.

Normalnotorowy  Connecting Europe Express został zestawiony z sześciu wagonów różnego typu i należących do różnych przewoźników. Dokładniej opiszę je w kolejnej części materiału. Teraz zajmę się dalszą trasą przejazdu. 

Z Hendaye pociąg dotarł do Bordo (4/5 września). Zatrzymał się również w Chambéry – 5.09 i opuścił terytorium Francji. Następnie przemieszczał się przez następujące kraje:

- Włochy (Turyn – 5/6.09; Mediolan – 6/7.09; Genua – 7.09; Rzym – 7/8.09; Vaiano – 8.09; Nogara – 8.09; Werona – 8.09; Bolzano – 8/9.09; Brenner – 9.09),

Stacja Mediolan. Connecting Europe Express wyrusza w kierunku Genui. Pociąg prowadzą dwa elektrowozy włoskich kolei Trenitalia: E402B.175 i E402B.174. Źródło: YouTube, kanał Akiem483. Tu link do całego filmu.

- Austria (Innsbruck – 9.09; Wörgl – 9.09; Salzburg – 9.09; Linz – 9.09; Sankt Pölten – 9/10.09; Wiedeń – 10.09),

Przez Austrię Connecting Europe Express był prowadzony przez elektrowóz kolei ÖBB. Dokładnie to Taurus (EuroSprinter) produkcji Siemensa o oznaczeniu 1116 276. Jak widać, ten przewoźnik zadbał o odpowiednie oklejenie lokomotywy. Tu w trakcie odjazdu ze stacji Wörgl. Źródło: YouTube, kanał DaTirolerGamer. Tu link do całego filmu.

- Słowacja (Bratysława – 10/11.09),

Connecting Europe Express odjeżdża z głównego dworca w Bratysławie w kierunku Węgier. Prowadzi go elektrowóz Siemens Vectron MS kolei ZSSK o oznaczeniu 383 110-4. Rok produkcji: 2018. Maszyna w okolicznościowej okleinie. Źródło: YouTube, kanał European Railways / ヨーロッパ鉄道情報. Tu link do całego filmu.

- Węgry (Rajka – 11.09; Sopron – 11.09; Szombathely – 11.09; Zalaszentiván – 11.09; Gyékényes – 11.09),

„Gagarin” węgierskich kolei MÁV o oznaczeniu 628 309 wraz z niezidentyfikowaną lokomotywą spalinową serii 418 (ex M41) prowadzi Connecting Europe Express w kierunku Chorwacji. Rejon stacji Nagykanizsán. Źródło: Instagram, konto nagy.zsombor.minden.ami.vasut. Tu link do tego profilu.

- Chorwacja (Koprivnica – 11.09; Zagrzeb – 11/12.09, Slavonski Brod – 12.09; Tovarnik – 12.09),

Connecting Europe Express w dniach 11 i 12 września 2021 dotarł na teren Chorwacji. Był tam prowadzony w trakcji podwójnej przez odpowiednio oklejone elektrowozy kolei HŽPP o oznaczeniach 1141 390 i 1141 389. Źródło: YouTube, kanał HZCAR-Croatia/trains. Tu link do całego filmu. 

- Serbia (Šid – 12.09; Belgrad – 12/13.09; Preševo – 13.09),

Connecting Europe Express na dworcu w Belgradzie. Tu również trakcja podwójna dwóch ex jugosłowiańskich elektrowozów. To maszyny serbskich kolei Srbija Voz (państwowy przewoźnik pasażerski, który został utworzony niedawno, bo w roku 2015, po podziale Kolei Serbskich - Železnice Srbije). Pierwsza o oznaczeniu 441 751-6, a druga to 441 601-3. Źródło: Instagram, konto rvr992. Tu link do tego profilu. Warto jeszcze dodać, że na temat lokomotyw serii 441 pisałem już w tym wpisie.

- Macedonia Północna (Tabanovce – 13.09; Skopje – 13/14.09; Gewgelija – 14.09),

Na stacji Skopje stoi Connecting Europe Express. Prowadzi go lokomotywa macedońskich kolei MŽ nr 442-003, czyli kolejny ex jugosłowiański pojazd. Źródło: Instagram, konto trains_in_macedonia. Tu link do tego profilu. Na popychu niewidoczna maszyna o oznaczeniu 461-119.

- Grecja (Idomeni – 14.09; Saloniki – 14.09; Ateny – 14/15.09, a potem powrót tą samą trasą do Salonik – 15.09, także dwukrotny przejazd przez stację Katerini, o której pisałem tutaj),

Grecja. Connecting Europe Express prowadzony przez stosownie oklejony elektrowóz kolei OSE (ΟΣΕ) o oznaczeniu 120 021. Stacja Afidnes w rejonie Aten. Źródło: YouTube, kanał All Things Trains by DrTesla. Tu link do całego filmu. Ostatni odcinek, do bułgarskiej granicy pociąg pokonał ze spalinową lokomotywą nr 220 007.

- Bułgaria (Kulata – 15.09; Sofia – 15/16.09; Ruse – 16/17.09),

Na głównym dworcu w Sofii stoi Connecting Europe Express prowadzony przez elektrowóz bułgarskich kolei BDŻ (БДЖ). To Siemens Smartron o oznaczeniu 80 044. Rocznik 2020. Źródło: Instagram, konto genchev.03. Tu link do tego profilu.

- Rumunia (Giurgiu – 17.09; Bukareszt – 17/18.09; Braszów – 18.09; Sybin – 18.09; Copșa Mică – 18.09; Kluż-Napoka – 18.09; Oradea – 18.09; Arad – 19.09; Curtici – 19.09),

Bułgaria, stacja Ruse. Do sześciu wagonów pociągu Connecting Europe Express są już podpięte rumuńskie lokomotywy kolei CFR. Dwie  spalinówki o oznaczeniach 640 943 i 640 990. To zmodernizowane lokomotywy dawnej serii 060DA, występującej także na sieci PKP jako ST43. Źródło: YouTube, kanał БДЖ Русе. Tu link do całego filmu.

Rumunia. Lokomotywy 640 943 i 640 990 ze składem Connecting Europe Express wjeżdżają na stację Bukareszt Gara de Nord. Źródło: YouTube, kanał vladbarza. Tu link do całego filmu. Na terenie Rumunii ten wyjątkowy pociąg był również prowadzony elektrowozem: 473 004.

- Węgry (Lőkösháza – 19.09; Budapeszt – 19.09; Hidasnémeti – 19.09),

Rejon stacji Rákoshegy w Budapeszcie. Tym razem Connecting Europe Express prowadzi odpowiednio oklejony elektrowóz MÁV o oznaczeniu 480 010 (Bombardier TRAXX). Źródło: Instagram, konto public_transport_fan. Tu link do tego profilu.

- Słowacja (Koszyce – 19.09).

Elektrowóz 363 095-1 kolei ZSSK Cargo prowadził Connecting Europe Express w trakcie jego drugiego przejazdu przez Słowację. Widoczny postój na stacji Koszyce. Źródło: Instagram, konto fifo_trains. Tu link do tego profilu.

W niedzielę 19 września 2021 Connecting Europe Express przekroczył granicę słowacko-polską, zatrzymując się na krótko w Muszynie (rozkładowo 21:57 – 22:30), z której wyruszył bezpośrednio do Warszawy Centralnej. Do Polski przyprowadził go prezentowany powyżej słowacki elektrowóz 363 095-1.

W drugiej części tego materiału zajmę się przejazdem Connecting Europe Express przez Polskę oraz dokładniej przedstawię tworzące go wagony.