piątek, 30 października 2015

Jeszcze o tramwajowej estakadzie


Wracam do tematu estakady tramwajowej nad stacją Kraków Płaszów. Tu o niej pisałem. W trakcie mojej pierwszej wizyty na tej nowej budowli upał niestety nie pozwolił na zrealizowanie pełnego reportażu. Zabrakło materiału filmowego. „Braki” uzupełniłem 18 września 2015, robiąc kilka zdjęć i utrwalając dynamicznie tramwaje w rejonie przystanku „Dworzec Płaszów Estakada”. Tak to wyglądało:


Bombardier NGT8, MPK Kraków
Tego dnia niebo było niesamowite. Bombardier NGT8 #RY823 dojeżdża do przystanku na estakadzie.


Bombardier NGT8, MPK Kraków
Inny NGT8 w trakcie postoju na przystanku. Widoczny po lewej stronie biały Mercedes Sprinter to pojazd firmy wykonującej prace uzupełniające na estakadzie.


Konstal 105Na, MPK Kraków
Linia 9 w stronę Nowego Bieżanowa. Jej obsługa dość wyjątkowa, czyli potrójny Konstal 105Na #HZ258+HZ259+HZ260.


Bombardier NGT8, MPK Kraków
NGT8 #RY819 na przystanku „Dworzec Płaszów Estakada”. Za płotkiem ścieżka rowerowa.


Bombardier NGT8, MPK Kraków
NGT8 #RY802 wjeżdża na szczyt estakady. 


Film. Najpierw zobaczycie jadący od strony ul. Lipskiej wagon NGT8 #RY823 na linii 50. W przeciwną stronę pojedzie #RY803, a potem nadjedzie dość niezwykła obsługa linii nr 9. To aż trzy wagony Konstal 105Na, które na tej trasie nie są widokiem powszechnym. Trójskład tworzą pojazdy o numerach HZ258+HZ259+HZ260, brygada 9-03. Potem na przystanek „Dworzec Płaszów Estakada” wjedzie Bombardier #RY819, a następnie zobaczycie następcę trójskładów Konstal 105Na, czyli PESĘ 2014N, w tym przypadku to #RG901. Tego dnia na linii 50 jeździł także drugi przedstawiciel tego modelu, #RG902, który wówczas miał swoją premierę liniową. Kolejne minuty filmu to: #RY810, #RF310, #RY805 i RF311.




Tramwajowa estakada byłaby doskonałym punktem widokowym na tereny kolejowe pod nią. Niestety tak nie jest. Na całej długości jej boki są zabezpieczone przeźroczystymi ściankami, których struktura nie pozwala na dokładne podziwianie tego, co jest wokoło. W związku z tym nie ma mowy o robieniu zdjęć. Szkoda. Przykładowo kiedy realizowałem powyższy reportaż pode mną przejeżdżał już mocno historyczny elektrowóz: ET21. Maszyna pięknie pozowała, ale niestety o zdjęciach mogłem tylko pomarzyć.


Blog Transportowy na Google+

Blog Transportowy na Facebooku

wtorek, 27 października 2015

Solarisy nowej generacji już w Polsce


W lipcu 2015 zamieściłem wpis o pierwszym Solarisie Urbino nowej generacji kursującym na regularnej linii (tu link). Teraz wracam do tematu. Tamten pojazd jeździ w Niemczech. Tymczasem od połowy października 2015 nowe Urbino 12 są eksploatowane także w Polsce.

Pierwszym polskim właścicielem nowego Solarisa Urbino 12 został Miejski Zakład Komunikacji w Wejherowie. W środę 14 października 2015, po oficjalnym przekazaniu, oznaczony numerem 835 autobus rozpoczął obsługę linii nr 2 (Wejherowo Szpital – Wejherowo Dworzec PKP). Pojazd ten jest w całości klimatyzowany oraz wyposażony w system monitoringu, na który składają się cztery szerokokątne kamery.


Nowy Solaris Urbino 12, MZK Wejherowo
Nowy Solaris Urbino 12 w barwach MZK Wejherowo. Oficjalna prezentacja.


Drugi polski przewoźnik eksploatujący najnowszą wersję Urbino 12 to Miejski Zakład Komunikacji w Grudziądzu. Ta firma zakupiła dwa egzemplarze. Oznaczono je numerami 334 i 335. Jak w Wejherowie, grudziądzkie nowości także wyposażono w pełną klimatyzację i monitoring. Dodatkowo ich pasażerowie będą mogli korzystać z trzech podwójnych portów USB, np. ładując telefon lub inne urządzenie wyposażone w odpowiednie złącze.


Nowy Solaris Urbino 12, MZK Grudziądz
Nowy Solaris Urbino 12 z MZK Grudziądz.


W tym roku Solarisy nowej generacji pojawią się także na ulicach innych polskich miast. Pierwszy Urbino 18 trafi do Płocka, razem z dwoma 12-metrowymi egzemplarzami. Natomiast aż 35 najnowszych autobusów z Bolechowa zostanie dostarczonych do Olsztyna, do dwóch przewoźników. Po sześć egzemplarzy Urbino 12 i Urbino 18 dla MPK i 23 sztuki Urbino 12 dla firmy Meteor, która wygrała przetarg na obsługę wybranych linii komunikacji miejskiej.


Blog Transportowy na YouTube, kanał Lukaszwo - Transport Movies

Blog Transportowy na Facebooku

sobota, 24 października 2015

Jesienny Ikarus 260


W sobotę, 17 października 2015 odbyła się kolejna ciekawa impreza transportowa. Jej nazwa to „Jesień z Ikarusem 260”. Zorganizował ją Krakowski Klub Modelarzy Kolejowych, który znany jest z  organizacji przejazdów specjalnych różnymi pojazdami. Jeden z nich odbył się np. w październiku 2013. Tu link. Tym razem bohaterem był Ikarus 260.04. Rocznik 1985, własność krakowskiego Muzeum Inżynierii Miejskiej. Pojazd oznaczono historycznym numerem 45151. Wbrew pozorom autobus ten nie od początku jeździł po stolicy Małopolski. Trafił do niej dopiero w roku 2013, wcześniej kursując po Warszawie, należąc do tamtejszych Miejskich Zakładów Autobusowych. Przez ostatnie lata nie woził jednak pasażerów, a był pojazdem nauki jazdy. Oficjalna premiera Ikarusa w krakowskich barwach odbyła się 27 września 2015, w trakcie parady z okazji 140-lecia Komunikacji Miejskiej w Krakowie.

„Jesień z Ikarusem 260” rozpoczęła się o godzinie 10:00, na nowej pętli Osiedle Podwawelskie. Autobus woził uczestników głównie po terenie Krakowa, część trasy wiodła także przez tereny podmiejskie. Niestety pogoda nie dopisała, choć na szczęście wbrew prognozom nie padało przez cały dzień.

Pełną relację z tej „ikarusowej imprezy” zamieszczę dopiero za jakiś czas. Teraz tylko krótki zwiastun zakończony nakręconym wówczas filmem.


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151
Pętla Osiedle Podwawelskie. Ikarus właśnie przyjechał. Pierwsi uczestnicy już zmierzają w stronę imprezowego pojazdu. W tle kościół Na Skałce.


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151
Ulica Krakowska. Uczestnicy przejazdu właśnie przechodzą na pobliski most Piłsudskiego, na którym Ikarus zapozuje w ruchu. Na tablicy kierunkowej oznakowanie dawnej linii pospiesznej C w relacji Azory - Wrocławska - Dworzec Główny - Wielicka - Bieżanów Nowy.


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151
Pod kopcem Kościuszki. W tym miejscu zawracają dojeżdżające tu autobusy. Obecnie jest to pętla dla dwóch linii komunikacji miejskiej: 100 (z pętli Salwator) i 101 (z pętli Osiedle Podwawelskie).


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151 i MAN SD202
Pod kopcem Ikarus spotkał się z młodszym o 4 lata, ex berlińskim piętrusem (ex #3703). To MAN SD202 obsługujący linię turystyczną objeżdżającą wybrane atrakcje Krakowa. Łącznie po mieście jeździ kilka takich pojazdów. Ten na gdyńskiej rejestracji GA 7264P, wcześniej pełniący funkcję mobilnego placu zabaw dla dzieci.


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151
Jesienny smaczek, czyli pięknie wybarwione drzewa przy trasie z kopca Kościuszki. Ulica Wodociągowa. Jesienny materiał z tego miejsca zamieściłem w 2011 roku - tu link.


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151
Na przystanku „Różyckiego”, czyli tuż przed pętlą Azory, gdzie trasę kończy między innymi linia 130, której tablicę Ikarus ma założoną. Tamtejsze drzewa jeszcze się nie wybarwiły, ale i tak pięknie wyglądały.


Ikarus 260.04, Muzeum Inżynierii Miejskiej, 45151
Na pętli Nowy Kleparz. Tu nastąpił dłuższy, obiadowy postój. W dalszym przejeździe już nie brałem udziału. 


Tak #45151 prezentował się w ruchu. Pierwszy fragment to wjazd autobusu na pętlę Osiedle Podwawelskie – jeszcze przed rozpoczęciem imprezy. Dalej zobaczycie Ikarusa na moście Piłsudskiego i w trakcie odjazdu spod kopca Kościuszki, gdzie towarzyszy mu także zaprezentowany powyżej MAN SD202. Niestety spacerująca pani zapragnęła być gwiazdą i z pełną premedytacją (mimo mych gestów proszących o chwilowe zatrzymanie się) zasłoniła Ikarusa. Potem przeniesiemy się na wąską, stromą i krętą drogę do krakowskiego zoo. Zobaczycie autobus wjeżdżający i zjeżdżający. To część trasy linii 134, na której dominują Jelcze M121MB z charakterystycznymi bagażnikami rowerowymi na ścianie tylnej. Kolejna część nagrania to Balice. Ikarus jedzie wzdłuż autostrady, obok lotniska, na którym kołuje Boeing 737 linii Ryanair. Następnie autobus skręca z ul. Różyckiego w Weissa, a na koniec wcielając się w pojazd podmiejskiej linii 220 do Pękowic przejeżdża z ul. Starego Wiarusa w ul. Pękowicką i po zawróceniu wraca ul. Kaczorówka.




Tego dnia w Krakowie na miłośników transportu czekały jeszcze dwie inne atrakcje. Kolejowa i tramwajowa, ale o tym później.


Wpisy poświęcone autobusom

Blog Transportowy na Facebooku

niedziela, 18 października 2015

Metro w Ostrawie




Opisując obchody 120-lecia Komunikacji Miejskiej w Ostrawie przedstawiłem już biorące w nich udział trolejbusy (przykładowy link). Teraz zapraszam na spotkanie ze środkiem transportu, który teoretycznie występuje tylko w stolicy Czech. To... metro, które 13 września 2014 kursowało także po terenie warsztatów Martinov oraz po pobliskich torach kolejowych.

Dokładnie chodzi o pochodzący z praskiego metra wagon produkcji radzieckiej Метровагонмаш 81. Ten oznaczony numerem 2395 pojazd to rocznik 1990. Obecnie znany jako Vítkovické metro. Własność Vítkovice Machinery Group, czyli jednej z największych grup inżynieryjnych w Czechach, działającej w różnych branżach, np. stalowej, czy paliwowej. Ta ostatnia to biopaliwa i CNG, dla promocji którego powstało Vítkovické metro. Jego paliwo to właśnie CNG, którym napędzana jest mała lokomotywka 703 821-9, prowadząca wagony metra. W zakładach Martinov zaprezentowano tylko jeden (#2395), a w rzeczywistości są dwa (drugi to #2501). Cały skład jest eksploatowany przez jedną ze spółek Vítkovice Machinery Group, czyli zajmującą się transportem kolejowym Vítkovice Doprava z Ostrawy. Jej główne zadanie to obsługa huty Vítkovice. Skład pasażerski, czyli dawne wagony metra jest wykorzystywany w celach promocyjnych. Przewozi pasażerów w trakcie dni otwartych huty oraz bierze udział w różnych imprezach transportowych.

Przejazd tym nietypowym metrem był bezpłatny. W trwającą około 10 – 15 minut podróż skład wyruszał co 40 minut. Do wagonu można było wsiadać tylko dwoma wejściami, przy których ustawiono specjalne pomosty. Kursy cieszyły się bardzo dużym zainteresowaniem, więc sporo osób musiało delektować się przejażdżką stojąc. Oklejona reklamą „ziemnego płynu”, czyli CNG lokomotywka powoli wypychała wagon z terenu należącego do DP Ostrava. Ponieważ kabina sterownicza była zwrócona w przeciwną stronę, nad bezpieczeństwem czuwał pracownik Vítkovic Dopravy, który stojąc przy ścianie przedniej łączył się z maszynistą przez radio, podając mu informacje o tym, co dzieje się przed pociągiem. Pojedynczy tor za bramą zakładu skręcał w prawo, dochodząc do zelektryfikowanej linii do Opavy. Jadąc równolegle do niej metro dojeżdżało do stacji Ostrava-Třebovice. Tam (na wysokości stacji – nie przy peronie) następował krótki postój i skład ruszał w drogę powrotną na teren warsztatów komunikacji miejskiej.

Poniżej kilka zdjęć przedstawiających Vítkovické metro na terenie warsztatów Martinov.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Lokomotywa 703 821-9 z wagonem metra kończy kolejny kurs. Skład właśnie wjechał na teren warsztatów Martinov. Na tym odcinku tor nie jest zelektryfikowany, więc korzystają z niego tylko pojazdy kolejowe. Trochę dalej już wisi sieć tramwajowa.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metro

Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Wypełnione pasażerami Vítkovické metro powoli dojeżdża do przystanku początkowo-końcowego. Za chwilę do dwóch wejść zostaną dostawione schody. Dalej, na tym samym torze ustawiono lokomotywę i tramwaje, które stanowiły statyczną część ekspozycji.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metro

Метровагонмаш 81, Vítkovické metro

Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Pomiędzy kursami wagon metra cały czas był otwarty, więc można było bez przeszkód oglądać go również wewnątrz.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Wnętrze wagonu #2395. Stan oryginalny - prosto z Pragi.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metroМетровагонмаш 81, Vítkovické metro
Detale wagonu. Tabliczka znamionowa podająca dokładny typ 81-7171 oraz naklejona wewnątrz mapa sieci praskiego metra.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Tak Метровагонмаш 81 był sprzęgnięty z lokomotywą.


Lokomotywa 703 821-9 i wagon Метровагонмаш 81, Vítkovické metro

Lokomotywa 703 821-9 i wagon Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Vítkovické metro w całej okazałości, czyli lokomotywa 703 821-9 i wagon Метровагонмаш 81 #2395.


Метровагонмаш 81, Vítkovické metro

Метровагонмаш 81, Vítkovické metro
Po godzinie 16 impreza zakończyła się. Nikt zwiedzających nie wypraszał, więc można było zobaczyć bardzo ciekawe manewry. Vítkovické metro trójkątowało na torach tramwajowych, szykując się do powrotu na teren huty Vítkovice.


Tak Vítkovické metro prezentowało się w ruchu. Lokomotywa 703 821-9 po raz kolejny przyprowadziła ex praski wagon #2395 na teren warsztatów Martinov:




Lokomotywa 703 821-9 nie była jedynym pojazdem kolejowym, który stał się atrakcją obchodów 120-lecia MHD. Kolejne zaprezentuję już niedługo w dziale Kolej.


Kalendarz imprez komunikacyjnych

Blog Transportowy na Facebooku

czwartek, 15 października 2015

Busworld 2015 – nowe Solarisy


W ubiegłym miesiącu pisałem o zbliżającej się premierze nowych modeli Solarisów. Link. Podpoznański producent postanowił swoje najnowsze autobusy zaprezentować w Kortrijk, w trakcie targów Busworld. To autobusowe święto oficjalnie rozpoczyna się 16 października. Tradycją jednak jest, że hale wystawowe otwierane są już dzień wcześniej, specjalnie dla dziennikarzy. Wtedy też odbywają się różne premiery.

Tak więc 15 października 2015 Solaris oficjalnie zaprezentował swoje najnowsze pojazdy. Poniżej materiały udostępnione przez producenta.


Nowy Solaris Urbino 12 electric

Bezemisyjne Urbino 12 electric w nowym designie stanowi najbardziej nowatorską pozycję w ofercie polskiego producenta. Pojazd jest wynikiem połączenia zalet najnowszych autobusów Solarisa, takich jak lekka i trwała konstrukcja, technika budowy skin-on-skin czy ergonomicznie rozplanowana przestrzeń pasażerska, z niezwykle cichym i ekologicznym napędem.

Szkielet nowego Urbino 12 electric wykonany jest ze stali nierdzewnej. Jego niska waga wraz z wysoką trwałością stanowią doskonałą bazę dla niezawodnego i zużywającego niewiele energii autobusu elektrycznego. W celu dopasowania konstrukcji do wymagań, jakie stoją przed tak zaawansowanym technicznie pojazdem, z tyłu autobusu zainstalowano dodatkowo profil stalowy, chroniący baterie przed skutkami ewentualnej kolizji czy uderzenia.

Prezentowana na targach jednostka została wyposażona w baterie Solaris high energy o pojemności 240 kWh, które spełniają najnowsze, niezwykle rygorystyczne normy bezpieczeństwa. Podzielone są one na 6 pakietów, z których każdy wynosi 40 kWh. Baterie o pojemności 160 kWh umieszczono z tyłu pojazdu, a pozostałych 80 kWh zainstalowano na dachu, nad pierwszą osią. Taki rozkład baterii gwarantuje odpowiednie rozłożenie nacisków na obie osie i dodatkowo umożliwia zwiększenie przestrzeni pasażerskiej.

W 12-metrowym elektrycznym Solarisie została zamontowana innowacyjna oś elektryczna, w którą wbudowane są dwa niezależne silniki o maksymalnej mocy 2 x 125 kW. Rozwiązanie to pozwala na lepsze wykorzystanie wnętrza pojazdu, a także obniża jego masę. Najwyższej klasy osprzęt elektryczny oraz oś elektryczna zapewniają cichą, płynną i pozbawioną drgań jazdę, przez co autobus doskonale sprawdza się w warunkach miejskich, również przy dużej liczbie stojących pasażerów.

Nowe Urbino 12 electric wyposażono w innowacyjny system ładowania pantografowego oraz standardowe złącze plug-in. Pierwsze z rozwiązań o mocy do 450 kW gwarantuje szybkie doładowanie baterii na trasie, natomiast popularna „wtyczka” służy do uzupełnienia baterii w zajezdni w czasie nocnej przerwy. Solaris oferuje więcej konfiguracji w tym zakresie. W autobusach elektrycznych polskiego producenta można zainstalować także indukcyjny system ładowania. Ponadto te wersje autobusów elektrycznych, które są ładowane poprzez system plug-in, można dodatkowo doposażyć w ładowarkę montowaną na dachu, która zwiększa operacyjność pojazdu.

Nowoczesna stylistyka, do której Solaris zdążył już przyzwyczaić swoich klientów, znalazła zastosowanie również w segmencie autobusów elektrycznych. Dynamicznie zarysowana linia nadwozia Urbino 12 electric nadaje pojazdowi wyrazistości, wręcz sportowego charakteru. Odmieniony design ma jednak przede wszystkim wpływać na parametry funkcjonalne. Istotnym celem wprowadzonych zmian było zwiększenie komfortu podróżowania. Takie elementy jak szerokie drzwi, które ułatwiają wsiadanie i wysiadanie (wysokość wejścia wynosi 320 mm przy wszystkich drzwiach), przestronne okna, LED-owe oświetlenie wnętrza, a do tego 33 miejsca siedzące, z czego aż 16 z niskiej podłogi, sprawiają, że nowy Solaris staje się synonimem jakości i komfortu.


Nowy Solaris Urbino 12 electric
Nowy Solaris Urbino 12 electric.



Nowy Solaris Urbino 12 LE

Niskowejściowe Urbino 12 w nowej odsłonie jest tegoroczną propozycją Solarisa w ofercie autobusów podmiejskich. Dzięki swojej konstrukcji pojazd jest zdecydowanie lżejszy od swojego poprzednika, oferuje przy tym większą przestrzeń i pojemność pasażerską.

Przy budowie nowego Urbino 12 LE, tak jak przy jego niskopodłogowym odpowiedniku, wykorzystano technologię budowy „skin on skin”. Rozwiązanie to pozwala zwiększyć efektywność procesów produkcyjnych, zapewnia wysoką estetykę wykończenia oraz sprawia, że autobus jest łatwiejszy w serwisowaniu.

Podczas projektowania autobusu udoskonalono rozłożenie nacisków na osie, poprzez odciążenie osi napędowej. Lepsze parametry w tym zakresie zapewniło przeniesienie wszystkich zbiorników ze sprężonym powietrzem do przedniej części pojazdu oraz umieszczenie zbiorników z paliwem na nadkolach. Niebagatelne znaczenie ma tu również fakt, iż nowe Urbino 12 LE przygotowane zostało do montażu napędów z normą emisji spalin Euro-6 o zróżnicowanych pojemnościach. Prezentowany model jest wyposażony w silnik Cummins ISB6.7, który doskonale współgra z jego nową, lekką konstrukcją. Klienci mogą również wybrać większą i mocniejszą jednostkę - silnik DAF/Paccar MX 11.

Nowe Urbino 12 LE odznacza się wysoce komfortowym i ergonomicznie rozplanowanym wnętrzem. Pasażerowie z pewnością docenią zwiększoną przestrzeń pojazdu oraz szersze i wyższe drzwi, których druga para przesunięta jest do tyłu. Na uwagę zasługuje łatwy dostęp do tylnej, bardzo przestronnej części autobusu, gdzie znajduje się sześć rzędów komfortowych siedzeń, przystosowanych szczególnie do dłuższych tras. Konstruktorzy Solarisa zadbali o to, aby przejście od niskopodłogowej części Urbino do jego tyłu było płynne i niekłopotliwe.


Nowy Solaris Urbino 12 LE
Nowy Solaris Urbino 12 LE.


Na targach Busworld 2015 w Kortrijk Solaris zaprezentuje także jeszcze jeden pojazd. Bardzo różniący się od obecnej oferty. To autobus koncepcyjny w klasie midi. Oto, co na jego temat pisze producent:

Concept Bus zbudowano na bazie ciężarówkowego podwozia DAF LF. Rozwiązanie to gwarantuje trwałość konstrukcji oraz dostęp do serwisu na całym świecie. Pojazd został wyposażony w mocny i niezawodny czterocylindrowy silnik PACCAR PX-5 o pojemności 4,5 l oraz zautomatyzowaną skrzynię AS-Tronic. Co istotne, źródło napędu spełnia restrykcyjne normy emisji spalin Euro-6, dzięki czemu midibus jest przyjazny dla środowiska i gwarantuje niskie zużycie paliwa. Dodatkowo produkt odznacza się wysoką jakością wykonania, jasnym, klimatyzowanym i dobrze wyciszonym wnętrzem. Ergonomiczne półki na bagaże podręczne oraz wygodne fotele są dostosowane do odbywania nawet dłuższych tras.

Nową propozycję utrzymano w futurystycznej i nowoczesnej stylistyce zapoczątkowanej przez flagowy produkt Solarisa – nowe Urbino. Midibus o długości 8,2 metra, układzie siedzeń 31+1 i dopuszczalnej masie całkowitej 10 ton z pewnością znajdzie wiele zastosowań. Producent podkreśla możliwość modyfikowania jego parametrów, m.in. poprzez zwiększenie liczby siedzeń do 39+1 oraz dopuszczalnej masy całkowitej do 12 ton.

Wkroczenie przedsiębiorstwa w zupełnie odmienny segment produktów, obok autobusów miejskich, podmiejskich oraz tramwajów, stanowi wyraz jego elastyczności oraz gotowości do wdrożenia zupełnie nowych projektów. Prezentacja projektu koncepcyjnego na największych autobusowych targach świata jest znakomitą okazją, aby uzyskać informację zwrotną na temat nowego produktu bezpośrednio od operatorów i klientów. W zależności od odpowiedzi rynku oraz opinii przedstawicieli branży Solaris ma zamiar dostosować pojazd tak, aby odnalazł jak najwięcej zastosowań i jednocześnie pozostawał atrakcyjną cenowo propozycją dla klientów zainteresowanych tym rodzajem produktów.


Solaris Concept Bus

Solaris Concept Bus
Solaris Concept Bus.


Zamów bezpłatny newsletter

Blog Transportowy na Facebooku

poniedziałek, 12 października 2015

Dzień Kolejarza 2014 w Krakowie (2)


Kontynuuję relację z Dnia Kolejarza 2014 w Krakowie. Ostatnio (link) przedstawiłem ekspozycję PKP Cargo i PKP Energetyka. Teraz zapraszam do obejrzenia taboru pokazanego przez Przewozy Regionalne. Ten przewoźnik 7 grudnia 2014 zaprezentował trzy pojazdy. Najmniejszy z nich to wagon motorowy EN81-006, produkt firmy PESA Bydgoszcz, rocznik 2007. Za nim ustawiono dwa pojazdy wyprodukowane przez nowosądecki NEWAG. Nowiutki Impuls, czyli EN63-004 (rocznik 2014) i nieco starszy Pociąg Papieski, EN61-001 (rocznik 2006). Ten drugi niestety już bardzo zużyty i zaniedbany. Owszem, był przez pewien czas bardzo intensywnie eksploatowany, ale to nie znaczy, że można go tak zapuścić. Kubeł ciepłej wody, szmata i naprawdę dałoby się wyczyścić brudne elementy plastikowe, podłogę. Przyznam, że nie spodziewałem się, że pojazd urastający w pewnych kręgach do roli symbolu religijnego może tak wyglądać.


EN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy Regionalne

EN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy Regionalne

EN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy Regionalne

EN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy RegionalneEN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy Regionalne

EN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy RegionalneEN61-001, Pociąg Papieski, Przewozy Regionalne
EN61-001, czyli Pociąg Papieski.


Impuls, EN63-004, Przewozy Regionalne

Impuls, EN63-004, Przewozy Regionalne

Impuls, EN63-004, Przewozy Regionalne

Impuls, EN63-004, Przewozy RegionalneImpuls, EN63-004, Przewozy Regionalne

Impuls, EN63-004, Przewozy RegionalneImpuls, EN63-004, Przewozy Regionalne

Impuls, EN63-004, Przewozy RegionalneImpuls, EN63-004, Przewozy Regionalne
Impuls eksploatowany przez Przewozy Regionalne, czyli EN63-004.


EN81-006, Przewozy Regionalne

EN81-006, Przewozy Regionalne

EN81-006, Przewozy RegionalneEN81-006, Przewozy Regionalne
EN81-006, czyli najmniejszy element ekspozycji Przewozów Regionalnych.


W dalszej części relacji tabor wystawiony przez PKP Intercity - link.


Wpisy poświęcone autobusom

Blog Transportowy na Facebooku